Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Μόνο οι πολίτες μπορούν βιώσιμη λύση στα απορρίμματα


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 6 Σεπτεμβρίου 2012

Ολοκληρωμένη διαχείριση από τους πολίτες: η μόνη λύση για τα απορρίμματα

Την ώρα που ο Δήμος και η Περιφέρεια νομίζουν ότι «ξεμπέρδεψαν» με την καταδικασμένη επιλογή της «Παπανικολού», οι κάτοικοι παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους προσφέροντας εναλλακτική λύση.


Στα μεγάλα αδιέξοδα υπάρχουν δύο επιλογές: ή παίρνεις απόφαση να λύσεις το πρόβλημα – όσο δύσκολο και να είναι – ή χώνεις το κεφάλι πιο βαθειά στην άμμο και δεν βλέπεις τίποτα.

Το  Περιφερειακό Συμβούλιο έχασε την ευκαιρία να αλλάξει την κατάσταση για να λύσει το γόρδιο δεσμό της διαχείρισης των απορριμμάτων. Μοιρολατρικά επικύρωσε την απαράδεκτη χωροθέτηση ΧΥΤΑ στη θέση ‘Παπανικολού’ στη Δυτ. Αιγιάλεια επειδή «δεν είχε άλλη λύση».

Λύση όμως υπήρχε. Σε αντίθεση με το Δήμο και την Περιφέρεια, οι κάτοικοι αντιλήφθηκαν ότι απέναντι στην καταφανή αδικία και το περιβαλλοντικό έγκλημα έπρεπε να παρουσιάσουν εναλλακτική προοπτική. Προχώρησαν τις διαδικασίες για εταιρία κοινωνικής βάσης πολυμετοχικού χαρακτήρα για ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων. Η φιλοσοφία απλή: αν τα «απορρίμματα», τη στιγμή που παράγονται στο σπίτι και την επιχείρηση, διαχωριστούν, γίνονται χρήσιμα προϊόντα. Αν όμως τα πετάξουμε μαζί σε μια σακούλα, τότε γίνονται σκουπίδια και κοινωνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό βάρος. 

Με τη στήριξη της Αυτοδιοίκησης αυτό θα έλυνε άμεσα το πρόβλημα και θα ικανοποιούσε και τις δεσμεύσεις για ανακύκλωση και διαχωρισμό απορριμμάτων. Δεν είναι, φυσικά, εύκολη λύση. Χρειάζεται αγώνας για εδραιωθεί αυτή η διαδικασία. Όμως είναι λύση, ενώ η εμμονή του Δήμου και της Περιφέρειας σε «Παπανικολού» και εργοστάσια οδηγεί σε αδιέξοδο για δύο λόγους:

Πρώτα από όλα, είναι αμφίβολο αν ο ΧΥΤΑ θα γίνει τελικά. Οι αντιδράσεις δεν κοπάζουν με μια αδικία και οι προσφυγές δεν σταματούν. Τα δε χρήματα δεν είναι εξασφαλισμένα αφού η Ε.Ε. δεν χρηματοδοτεί πλέον ταφή απορριμμάτων.

Δεύτερον, με τα εργοστάσια, οι πολίτες της Αιγιάλειας και της Αχαΐας θα γίνουμε δούλοι ενός ληστρικού συστήματος εκμετάλλευσης. Δεσμευμένοι με συμβόλαιο, θα χρυσοπληρώνουμε για να στέλνουμε εκεί τα απορρίμματα και θα πληρώνουμε πρόστιμο αν αποφασίσουμε να μειώσουμε τον όγκο τους – η απόλυτη αντίθεση με το στόχο της ανακύκλωσης και του διαχωρισμού.

Η Αυτοδιοίκηση δεν δείχνει διάθεση να αλλάξει προοπτική. Μικρή σημασία έχει αν το κάνει για να εξυπηρετήσει συμφέροντα ή απλά επειδή στερείται οράματος και προοπτικής.

Η λύση πλέον βρίσκεται στους πολίτες. Η δύσκολη προσπάθεια που ξεκινά στην Αιγιάλεια είναι η μόνη ελπίδα και γι αυτό πρέπει να στηριχθεί από όλους.




  

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012

Γιατί δεν ψηφίσαμε την ΣΜΠΕ για τα πετρέλαια


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 31 Ιουλίου 2012

Γιατί δεν ψηφίσαμε τη στρατηγική μελέτη για τα πετρέλαια

Μια μελέτη που δεν άρεσε σε κανέναν έπρεπε να επιστραφεί και να ξαναέρθει πλήρης.


Μετά τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Ελλάδας όπου συζητήθηκαν οι δύο Στρατηγικές Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την εκμετάλλευση υδροδονανθράκων στο Δ. Πατραϊκό και στο Κατάκωλο, ο Περιφερειακός σύμβουλος της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Κώστας Παπακωνσταντίνου δήλωσε:

«Η συζήτηση για τη στρατηγική μελέτη ήταν η τελευταία ευκαιρία όπου το Περιφερειακό Συμβούλιο, ως πολιτικό όργανο, θα μπορούσε να διαμορφώσει μια πολιτική στάση που θα καθορίζει τις εξελίξεις - ένα απλό μήνυμα προς όλους: ‘πάρτε μας στα σοβαρά!’.

Φυσικά, μόνο στα σοβαρά δεν μας παίρνουν όταν, για τη στρατηγική μελέτη ενός σχεδίου που υπόσχεται ότι θα διαρκέσει δεκαετίες και θα φέρει δισεκατομμύρια, το ΥΠΕΚΑ αφιερώνει χρονικό διάστημα μόλις δύο μηνών και το ευτελές ποσό των 20.000 €.

Αναπόφευκτα, το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, που ήταν ο ανάδοχος, παρά τις επιστημονικά συνεπείς προθέσεις του, παρουσίασε μια απλή ανασκόπηση βιβλιογραφίας που αντιγράφηκε σχεδόν αυτούσια και στις δύο μελέτες. Ανάμεσα στα πολλά αρνητικά σημεία είναι ότι δεν εξετάζονται οι πιθανές αθροιστικές επιπτώσεις των διαφόρων οχλήσεων, δεν λαμβάνονται υπόψη σημαντικοί παράγοντες όπως ο τουρισμός και δεν προβλέπεται η εξέταση αντισταθμιστικών μέτρων, π.χ., προς την αλιεία και τα τρία εθνικά πάρκα που πιθανότατα θα επηρεαστούν.

Το παράξενο είναι ότι η εισήγηση της Περιφέρειας, ενώ στιγμάτισε λεπτομερώς τα αρνητικά σημεία, στο τέλος κατέληξε σε ΘΕΤΙΚΗ εισήγηση «αφού ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις μας». Στην πράξη αυτό δίνει το μήνυμα ότι η μελέτη είναι, σε γενικές γραμμές, αποδεκτή.

Δεν έχουμε αμφιβολία ότι ο Περιφερειάρχης και το επιστημονικό δυναμικό της Δυτικής Ελλάδας θα παρακολουθήσουν το θέμα (συμφωνούμε με το παρατηρητήριο που πρότεινε το ΤΕΕ). Ωστόσο, ο πολιτικός ρόλος του Περιφερειακού Συμβουλίου ήρθε σε δεύτερη μοίρα. Αν, για ένα τόσο σοβαρό θέμα, δεν μπορείς να επιστρέψεις μια πρόχειρη μελέτη, ποιος θα σε πάρει στα σοβαρά;

Εμείς διαφωνούμε συνολικά με την επιλογή της εξόρυξης υδρογονανθράκων ως αναπτυξιακή προοπτική. Εκείνοι όμως που συμφωνούν θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένοι. Στρώνοντας «κόκκινο χαλί» σε κάθε τέτοια επένδυση «νομιμοποιούν» τον ελλιπή σχεδιασμό, χάνοντας επιπλέον μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος και της κοινωνίας και ειδικά αντισταθμιστικά οφέλη.

Μήπως, τελικά, το όλο σχέδιο για εξορύξεις υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα αφορά σε μια οριακά επικερδή επένδυση, που «αξίζει τον κόπο» μόνο αν αγνοήσει το κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος; Θα το μάθουμε μόνο αν είμαστε σοβαροί και τυπικοί απέναντί της.»   

ΧΥΤΑ Παπανικολού: να τολμήσουμε την ενεργοποίηση του πολίτη!


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 31 Ιουλίου 2012

ΧΥΤΑ Παπανικολού:

Η Περιφέρεια επιστρέφει (προσωρινά) το μπαλάκι στο Δήμο Αιγίου.


Απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου που να επιβεβαιώνει ότι πράγματι η Αιγιάλεια επιθυμεί να γίνει ο ΧΥΤΑ στη θέση Παπανικολού. Αυτή ήταν η πρόταση του Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας Γ. Αλεξόπουλου για να δοθεί διέξοδος στη συνεδρίαση του Περιφ. Συμβουλίου Δυτικής Ελλάδας τη Δευτέρα 30 Ιουλίου.

Αν έμπαινε σε ψηφοφορία, ήταν σαφές ότι το θέμα δύσκολα θα «πέρναγε». Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι κατάλαβαν ότι το έργο είναι σε εντελώς ακατάλληλη θέση, ότι το «αδιέξοδο» δημιουργήθηκε τεχνητά και ότι όλοι προσπαθούσαν να αποφύγουν το βάρος της ευθύνης γι αυτή την αδικία.

Ο Δήμαρχος δήλωσε ότι θα εξασφαλίσει την απόφαση και, μαζί με τον Περιφερειάρχη, συμφώνησαν σε μια βδομάδα το θέμα να προχωρήσει. Βέβαια, το επόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο – που πρέπει να ψηφίσει τις νέες συμβάσεις, αφού το έργο απεντάχθηκε από το Ταμείο συνοχής και (ελπίζουν ότι) θα ενταχθεί στο ΕΣΠΑ  - δεν πρόκειται να γίνει πριν τα τέλη Αυγούστου.

Όλοι παραδέχτηκαν ότι η Παπανικολού είναι ακατάλληλη για ΧΥΤΑ αλλά, εδώ που φτάσαμε, δεν έχουν άλλη επιλογή. Ως πότε όμως θα συνεχίζουμε να δημιουργούμε τα αδιέξοδα και μετά θα λέμε «τι να κάνουμε, δεν υπάρχει άλλη λύση»;

Ο Δήμος είχε όλο το χρόνο να βρει λύση. Επί ενάμιση χρόνο μας έχει βομβαρδίσει με ένα σωρό αλλοπρόσαλλες προτάσεις (εργοστάσια, μαγικοί επενδυτές κ.λπ.) που το μόνο που έκαναν ήταν να προετοιμάζουν το αδιέξοδο (το επισημάναμε από την πρώτη στιγμή αυτό).

Έχουμε αναλύσει επανειλημμένα πώς, επενδύοντας τα χρήματα που αντιστοιχούν σε μόλις ένα ή δυο μήνες αποκομιδής απορριμμάτων (150 – 300.000 €), ο Δήμος Αιγιάλειας θα είχε ήδη περιορίσει δραστικά το πρόβλημα των σκουπιδιών. Με λιγότερα από όσα κοστίζει η «Παπανικολού» (7.000.000 €) θα εφάρμοζε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο οικολογικής διαχείρισης με μηδενικό κόστος για το Δημότη και πολλές θέσεις εργασίας στην περιοχή.

Όμως ο Δήμαρχος, και μαζί του ο Δήμος, δεν πιστεύουν σε αυτά. Έτσι, με την «επιλογή Παπανικολού» διαιωνίζουν το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Κώστας Παπακωνσταντίνου
Περιφερειακός Σύμβουλος, Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου