Υγρότοποι στην εποχή της κρίσης

Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πάτρα 2 Φεβρουαρίου 2014

Υγρότοποι στην εποχή της κρίσης

Έχουν μέλλον οι υγρότοποι όταν η «αρπαχτή» γίνεται επίσημη κρατική πολιτική;

 

Η παγκόσμια ημέρα υγροτόπων 2 Φεβρουαρίου 2014, βρίσκει τα δύο υγροτοπικά Εθνικά Πάρκα στη Δυτική Ελλάδα (Κοτύχι – Στροφυλιά και Μεσολόγγι – Εκβολές Αχελώου – Εχινάδες Νήσοι) να αντιμετωπίζουν μια νέα δέσμη απειλών:

-       Η παραχώρηση για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο Ιόνιο αγνοεί τις επιπτώσεις στα δύο γειτονικά παραλιακά Εθνικά Πάρκα και δεν προβλέπει μέτρα πρόληψης με ευθύνη του επενδυτή.

-       Η ΝΑ.ΒΙ.ΠΕ Αστακού ανοίγει την πόρτα σε οχλούσες και ρυπογόνες επενδύσεις και η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δεν αναφέρει τίποτα για τις εκβολές Αχελώου και τις Εχινάδες, που επηρεάζονται άμεσα.

-       Στρώνεται κόκκινο χαλί στον Εμίρη που επενδύει πάνω στην Οξειά και επιμελώς αποκρύπτεται ότι η νησίδα αποτελεί Περιοχής Προστασίας της Φύσης στο Εθνικό Πάρκο Μεσολογγίου.

-       Παραχωρείται στο Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ. τεράστια ζώνη στην παραλία Στροφυλιάς και «κρύβεται κάτω από το χαλί» ότι η περιοχή αυτή αποτελεί πυρήνα προστασίας σε Εθνικό Πάρκο.

-       Οι υδατοκαλλιέργειες κυριεύουν ολόκληρη τη θαλάσσια περιοχή των Εχινάδων χωρίς περιορισμούς και προβλέψεις για την προστασία της σπάνιας άγριας φύσης που υπάρχει εκεί.

Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η κεντρική πολιτική επιλογή για ληστρικές, «άγριες» επενδύσεις χωρίς φροντίδα για το περιβάλλον και την κοινωνία.

Φυσικά, δεν αποτελεί έκπληξη ότι το περιβάλλον απειλείται από κοντόφθαλμα σχέδια και από την αδιαφορία για τα συλλογικά αγαθά. Μόνο που, μέχρι σήμερα, οι απειλές ξεκινούσαν από ιδιωτικά μικρά ή μεγάλα συμφέροντα: καταπατήσεις, μπαζώματα, ρύπανση, άναρχη οικοδομική δραστηριότητα, λαθροθηρία, λαθροϋλοτομίες ήσαν και είναι σοβαρές απειλές για τους υγροτόπους και την άγρια φύση γενικότερα.

Όταν, όμως, η «αρπαχτή» γίνεται επίσημη κρατική πολιτική, ποια ελπίδα υπάρχει;

 Κώστας Παπακωνσταντίνου

Περιφερειακός Σύμβουλος, Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου

Το ΣτΕ και πάλι σταματά την εκτροπή του Αχελώου - Νίκη της λογικής!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πάτρα 11 Ιανουαρίου 2014

Αχελώος: Νίκη της λογικής!

Ο σεβασμός στις αντοχές της φύσης προϋπόθεση για την ανθρώπινη ευημερία

Γέφυρα Αυλακίου -Αχελώος

Η νέα καταδικαστική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά της εκτροπής του Αχελώου, ενάντια στις εμμονές μιας σειράς ελληνικών κυβερνήσεων επί 23 χρόνια, αποτελεί βαρυσήμαντη αναγνώριση ότι «ανάπτυξη» δεν είναι κάθε μεγάλο έργο και κάθε αλαζονικό σχέδιο καταστροφής της φύσης.

Η Ολομέλεια του ΣτΕ, με την υπ΄ αριθμ. 26/2014 απόφασή της, έκανε δεκτές τις αιτήσεις του «Παγκόσμιου Ταμείου για τη φύση (WWF) Ελλάς», της «Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς», της Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων νομού Αιτωλοακαρνανίας, καθώς και των δήμων Μεσολογγίου, Αιτωλικού και Ινάχου και ακύρωσε τις υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες εγκρίθηκαν περιβαλλοντικοί όροι για την μερική εκτροπή του ρου του Αχελώου.

Ελπίζουμε αυτό να είναι το οριστικό τέλος της «εκτροπή της λογικής», που, παραβιάζοντας τη γεωλογική ιστορία εκατομμυρίων ετών, σχεδίαζε την εκτροπή 600 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού σε εντελώς διαφορετική περιοχή από εκείνη όπου η φύση τα όριζε να καταλήξουν. Καλό είναι να αφυπνιστούμε γενικότερα σε σχέση με τα κρατούντα αναπτυξιακά πρότυπα.

Η ελπίδα για το μέλλον δεν μπορεί να στηριχτεί σε μεγαλεπήβολα φαραωνικά έργα που καταστρέφουν τα οικοσυστήματα και που αναζητούν για να εξαντλήσουν κάθε εναπομείναντα πόρο. Πρέπει να στηριχτεί στην τοπικότητα και στην εξοικονόμηση φυσικών πόρων και ενέργειας.

Ελπίζουμε η κυβέρνηση να μην επιχειρήσει να παρακάμψει (ξανά) τη σημαντική αυτή απόφαση.

Η σταθερή νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά της εκτροπής του Αχελώου δείχνει ότι η αναγκαία στροφή προς τον σεβασμό της φύσης δεν είναι τολμηρή ιδέα ονειροπόλων, αλλά ρεαλιστικό πλαίσιο, σταθερά στηριγμένο στο σύνταγμά μας.

Κώστας Παπακωνσταντίνου

Περιφερειακός Σύμβουλος, Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου

Χτύπημα κατά της αποικίας πελεκάνων στο Μεσολόγγι!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πάτρα 22 Δεκεμβρίου 2013

Μεσολόγγι: Επίθεση στο Εθνικό Πάρκο

Κατά μέτωπο επιδρομή οπλοφόρου στην αποικία των πελεκάνων μέσα στο Εθνικό Πάρκο.

Απίστευτη για Εθνικό Πάρκο ενέργεια έγινε το σούρουπο του Σαββάτου 21 Δεκεμβρίου στη λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας, δίπλα στο Μεσολόγγι. Ένοπλος κατέφθασε με πλεούμενο, αποβιβάστηκε στη νησίδα στο κέντρο της λιμνοθάλασσας και άρχισε να πυροβολεί με επαναληπτική καραμπίνα κατευθείαν πάνω στους παγκόσμια απειλούμενους Αργυροπελεκάνους που είχαν συγκεντρωθεί για να κουρνιάσουν μαζί με πολλούς Κορμοράνους.

Στην εν λόγω νησίδα υπάρχει μία από τις ελάχιστες αποικίες Αργυροπελεκάνων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και τα πουλιά είχαν αρχίσει να προετοιμάζονται για αναπαραγωγή. Το επεισόδιο μπορεί να καταστρέψει εντελώς το φώλιασμα του είδους στο Εθνικό Πάρκο.

Το Λιμεναρχείο Μεσολογγίου κινήθηκε άμεσα. Οι μόνοι, ωστόσο, που μπορούν να λύσουν το πρόβλημα είναι οι ψαράδες. Η επίθεση, που δεν ήταν η πρώτη, έγινε με στόχο τα ψαροφάγα πουλιά και συγκεκριμένα τους κορμοράνους, οι οποίοι βρίσκονταν μαζί με τους πελεκάνους στη νησίδα. Ο Δήμος Ι.Π. Μεσολογγίου – που προκηρύσσει την ενοικίαση της Κλείσοβας- απαιτεί από τους ενοικιαστές να σεβαστούν τα άγρια πουλιά, ωστόσο, με βάση κάποιο «εθιμικό δίκαιο», κάποιοι θεωρούν ότι δικαιούνται να καταδιώκουν τα ψαροφάγα πουλιά.

Ξεχνούν ότι η αξία της λιμνοθάλασσας για την άγρια φύση (Δίκτυο Natura-2000, ΡΑΜΣΑΡ, Ζώνη Ειδικής Προστασίας και Εθνικό Πάρκο) είναι η αιτία που έχουν εισρεύσει πολλά εκατομμύρια στην περιοχή. Τα περισσότερα ήσαν κονδύλια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που χειρίστηκαν η πρώην Νομαρχία και τα Υπουργεία και αφορούσαν όχι μόνο στην άγρια φύση αλλά και στον πρωτογενή τομέα, την απασχόληση κ.λπ. Ήσαν η «προίκα» για να αναδειχτεί το εθνικό πάρκο και πολλά επενδύθηκαν και στην αλιεία. Σε μια τέτοια περιοχή, δεν μπορεί να πυροβολούνται οι πελεκάνοι πάνω στις φωλιές τους.

Όσο για το Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου, αυτός οποίος γνωμοδοτεί και προκηρύσσει μελέτες χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης. Το Εθνικό Πάρκο δεν μπορεί να προστατέψει την αποικία των πελεκάνων παρόλο που χειρίζεται σημαντικά κονδύλια.  Κύρια ευθύνη γι αυτό έχει η πολιτική της κυβέρνησης που απονεύρωσε τους Φορείς Διαχείρισης από αρμοδιότητες, ευθύνες και θεσμικό ρόλο.

Ποιος, λοιπόν, θα προστατέψει τα σπάνια είδη στο Εθνικό Πάρκο; Γιατί να έχουμε Εθνικό Πάρκο όταν δεν μπορούμε να φροντίσουμε για τα αυτονόητα;

Κώστας Παπακωνσταντίνου

Περιφερειακός Σύμβουλος, Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου