Κυριακές για τον άνθρωπο, όχι την κατανάλωση

Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πάτρα 30 Οκτωβρίου 2013

Κυριακές για τον άνθρωπο, όχι για την κατανάλωση

Η Κυριακή είναι η μόνη μέρα όπου τα συλλογικά αγαθά και οι κοινωνικές αξίες έχουν ακόμα θέση στη ζωή μας -  δεν πρέπει να γίνει κι αυτή μέρα κατανάλωσης

Η Κυριακή είναι η μόνη μέρα κατά την οποία τα συλλογικά αγαθά και οι διαχρονικές κοινωνικές αξίες (ξεκούραση, αναψυχή, οικογενειακοί δεσμοί, κοινωνική ζωή, προσωπικά ενδιαφέροντα, απόλαυση κοινόχρηστων χώρων και φυσικού περιβάλλοντος…) υπερτερούν ακόμα απέναντι στην ισοπέδωση της κατανάλωσης. Η ζωή μας χρειάζεται επέκταση αυτών των και στον υπόλοιπο χρόνο μας και όχι τη θυσία τους προκειμένου να  εξασφαλίσουμε μερικές επιπλέον ώρες κατανάλωσης.

Γι αυτό το λόγο διαφωνούμε με το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές σύμφωνα το άρθρο 16 του νόμου 4177/2013 («Κανόνες Ρύθμισης της αγοράς προϊόντων και της παροχής υπηρεσιών και άλλες διατάξεις»). Το ίδιο ισχύει και για τις επτά Κυριακές που ήδη επιτρέπει το άρθρο 15 του ίδιου νόμου – εκτός από το παραδοσιακό άνοιγμα την Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα, το οποίο γινόταν για κοινωνικούς και όχι εμπορικούς λόγους.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι υπάρχει θεσμικό πλαίσιο για το άνοιγμα εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές σε τουριστικές περιοχές (άρθρα 23 του ν. 2224/1994 και 12 του ν. 3377/2005), ενώ η εργατική νομοθεσία ορίζει αποζημιώσεις και ρεπό για τους υπαλλήλους που απασχολούνται τις Κυριακές. Ωστόσο, αυτά εφαρμόζονταν ανεπαρκώς ή, συνηθέστερα, αγνοούνταν εντελώς, με αποτέλεσμα τη γενική ανομία σε αυτό τον τομέα. Καθήκον της κυβέρνησης ήταν να διορθώσει αυτές τις θεσμικές αδυναμίες (για παράδειγμα, να απλοποιήσει τις υφιστάμενες διαδικασίες λειτουργίας καταστημάτων την Κυριακή σε περιοχές που δέχονται επισκέπτες μόνο τα Σαββατοκύριακα) και όχι να εισάγει νέες ρυθμίσεις που, στην ουσία, παραβιάζουν θεμελιώδη πανανθρώπινα κεκτημένα.    

Κώστας Παπακωνσταντίνου

Περιφερειακός Σύμβουλος, Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου

Τα λάθη πληρώνονται ήδη στον ΧΥΤΑ Παπανικολού

Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πάτρα 29 Οκτωβρίου 2013

ΧΥΤΑ «Παπανικολού»: όταν χτίζεις στην άμμο …

Η λάθος επιλογή για ΧΥΤΑ μέσα στο ποτάμι πληρώνεται… Ο εργολάβος ήδη ζητά αποζημίωση για βλάβες από τη νεροποντή

Είναι γνωστό σε όλους ότι η θέση του ΧΥΤΑ Παπανικολού είναι εντελώς λανθασμένη. Ένα ορμητικό ποτάμι πέρασε μέσα από το χώρο αυτό το Φεβρουάριο 2012 δείχνοντας καθαρά τι θα συμβεί στο μέλλον. Δεν μας άκουσαν. Τα έργα άρχισαν ώσπου μια νέα, σχετικά ήπια, νεροποντή πριν ένα μήνα δημιούργησε νέα προβλήματα στα έργα, όπως αποκάλυψαν οι κάτοικοι της περιοχής.

Ως επιβεβαίωση, ο ίδιος ο εργολάβος ζητά αποζημίωση όπως μαρτυρά η σύσταση επιτροπής για το θέμα από τη η Δ/νση Τεχνικών Έργων – Τμήμα Δομών Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.

Η κοινή λογική λέει ότι, αν δεν υπήρχε αντικειμενικό πρόβλημα, ο εργολάβος – που έχει συμφέρον να προχωρήσει γρήγορα για να πληρωθεί – δεν θα έθιγε ένα ζήτημα που ευθέως θέτει ερωτήματα για τη χωροθέτηση του έργου.

Ο «ΧΥΤΑ Παπανικολού» αποτελεί εντελώς αποτυχημένη επιλογή και όσοι επέμειναν για αυτήν φέρουν μεγάλες ευθύνες. Ποιος πρέπει να πληρώσει τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από τη λειτουργία του ΧΥΤΑ μέσα στο ποτάμι, τις ζημιές από τις πλημμύρες που σίγουρα θα ξανασυμβούν έτσι όπως έχει σχεδιαστεί, τις βλάβες για τους εργολάβους; Γιατί να επιβαρυνθεί το δημόσιο όταν υπάρχουν συγκεκριμένοι ένοχοι; Αναφερόμαστε στη Δημοτική αρχή του πρώην Δήμου Συμπολιτείας και τώρα της Αιγιαλείας, που επέμειναν σε αυτή την καταστροφική επιλογή για να κρύψουν την ανικανότητά τους στη διαχείριση των απορριμμάτων

Κώστας Παπακωνσταντίνου

Περιφερειακός Σύμβουλος, Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου

Ελπίδα η Κοοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση

Οικολογική Δυτική Ελλάδα

Πάτρα 23 Οκτωβρίου 2013

Η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση Διαχείρισης απορριμμάτων στην Πάτρα δείχνει το δρόμο. Γιατί οι Δήμοι αδυνατούν να προβούν σε έστω και απλά μέτρα;

 

Η ανεξάρτητη Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση στην Πάτρα, με διαχωρισμό απορριμμάτων και προώθησή τους για ανακύκλωση, αποδεικνύει ότι η οικολογική λύση στη διαχείριση απορριμμάτων όχι μόνο είναι εφικτή αλλά και αποτελεί βιώσιμη οικονομική δραστηριότητα.

Την ίδια ώρα, οι Δήμοι βουλιάζουν από τα αδιέξοδα ή περιμένουν τα εργοστάσια που θα δεσμεύσουν τους πολίτες με αβάσταχτα τέλη αποκομιδής και διαχείρισης.

Εύλογο είναι το ερώτημα: όταν 200 πολίτες αγοράζουν «ρεφενέ» μια πρέσα για τα ανακυκλώσιμα και, μαζί με ένα όχημα και μια αποθήκη, ιδρύουν βιώσιμη επιχείρηση, γιατί οι Δήμοι αδρανούν και πνίγονται στο οικονομικό χάος; Ποιος τους εμπόδισε να κάνουν ανάλογες προτάσεις στο ΕΣΠΑ όπου σχεδόν 30 εκατομμύρια ευρώ στη Δυτική Ελλάδα έμειναν αδιάθετα;

Δεν ζητάμε όραμα, αλλά απλό σχεδιασμό και πρακτική σκέψη. Μοναδική ελπίδα είναι, με πρωτοβουλία της Περιφέρειας, η οικολογική διαχείριση απορριμμάτων να προβλεφθεί στην επόμενη προγραμματική περίοδο.

Θυμίζουμε ότι οικολογική διαχείριση απορριμμάτων από τους πολίτες εφαρμόζεται ήδη στην Ελλάδα. Οι πρώτες επιχειρήσεις ήδη έχουν εμπορευτεί υλικά, έχουν μοιράσει μικρά ποσά στους πολίτες και προβαίνουν σε επέκταση και προσλήψεις προσωπικού. Όταν γενικευτούν και επεκταθούν και στα οργανικά, πρακτικά θα λύσουν το πρόβλημα των σκουπιδιών Η Αυτοδιοίκηση θα στηρίξει αυτές τις προσπάθειες ή θα χάσει ξανά το τρένο;

Κώστας Παπακωνσταντίνου

Περιφερειακός Σύμβουλος, Γραμματέας Περιφερειακού Συμβουλίου