Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα  
Πάτρα 8 Ιουλίου  2017

Δελτίο τύπου

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Ο πάταγος που προκάλεσε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, η κατάρρευση της στέγης από φύλλα αμιαντοτσιμέντου, του ετοιμόρροπου  κτιρίου στο Βόρειο λιμάνι της Πάτρας, που μάλιστα οδήγησε στην απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, οφείλει να μας αφυπνίσει όσον αφορά το πρόβλημα της διαχείρισης του αμιάντου συνολικά.
Αυτό που κατέδειξε η τραγική αυτή εξέλιξη, και το οποίο η «Οικολογική Δυτική Ελλάδα»  προσπαθεί  απεγνωσμένα χρόνια τώρα, να προβάλλει στον δημόσιο διάλογο, είναι ότι η «τακτική της γάτας που καλύπτει τα κόπρανά της», το κουκούλωμα δηλαδή, οι αναβολές και οι αυταπάτες για μεταφορά «αλλού» των σοβαρών προβλημάτων δημόσιας υγείας και περιβάλλοντος, οδηγούν σε διαιώνιση, επιδείνωσή τους ή ακόμη και λυπηρά συμβάντα, όπως το πρόσφατο.
Αυτού του είδους τα προβλήματα, με τη διαχείριση του αμιάντου να είναι ανάμεσα στα κυριότερα, επιλύονται υπέρ του δημόσιου συμφέροντος μόνο με ενεργητική εμπροσθοβαρή στάση, όχι με συνεχείς αναβολές για αποτροπή υποθετικών προβλημάτων που μετατρέπουν τα πραγματικά σε «σκελετούς στο ντουλάπι».
Είναι σαφές ότι σοβαρή όψη του θέματος του αμιάντου δεν είναι μόνο τα παλαιά, με στέγες ή άλλα δομικά στοιχεία από αμιαντοτσιμέντο, κτίρια στο παλαιό λιμάνι ή αλλού στην Πάτρα και άλλες πόλεις. Υπάρχει το άλυτο πρόβλημα των 135 στρεμμάτων με διάσπαρτα αμιαντούχα απόβλητα του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, υπάρχει επίσης το πρόβλημα της διάθεσης στεγών ή άλλων αμιαντούχων στοιχείων που αποξηλώνονται από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.

Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα αν θέλουμε να διδαχτούμε από την τραγική ιστορία του κτιρίου που κατέπεσε, μετά από ένα, πολλαπλών ευθυνών, κρεσέντο ανεύθυνων αναβολών;
Πρώτον, να διαχειριστούμε με προσοχή τα υλικά της κατάρρευσης, ώστε κανείς να μην εκτεθεί σε κίνδυνο να εισπνεύσει ίνες αμιάντου.
Δεύτερον, να συζητήσουμε σοβαρά το θέμα της ασφαλούς αποθήκευσης και τελικής υγειονομικής ταφής των ποσοτήτων αποβλήτων αμιάντου που συνεχώς προκύπτουν από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Εδώ η ευθύνη της κυβέρνησης να ενεργοποιηθούν οι ορισμένοι στον εθνικό σχεδιασμό 4 χώροι διάθεσης αμιαντούχων (δύο στη Δυτ. Μακεδονία και από ένας σε Αρκαδία και Βοιωτία) είναι σαφής και η ανάγκη να ενεργήσει άμεση.
Τρίτον, να προχωρήσουμε ένα ακόμη βήμα στο μέγα θέμα της ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Αυτό σημαίνει ότι τα θετικά, πλην όμως μερικού χαρακτήρα, μέτρα που αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Σωτ. Φάμελλο σύσκεψη για το θέμα, των αρχών Ιουλίου (φύλαξη και πάλι του χώρου, διαχωρισμός και συσκευασία των περισσότερο αμιαντούχων αποβλήτων του χώρου, κατηγοριοποίηση σε επικίνδυνα και μη, αξιολόγηση κινδύνων), πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και να ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ με μια γενναία όσο και ρεαλιστική απόφαση για την επιτόπια ταφή, σε χώρο ειδικού σκοπού εντός του οικοπέδου, των μικρής επικινδυνότητας αποβλήτων, ήτοι των μολυσμένων χωμάτων, που είναι και το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό.  Επιμένουμε, ότι και των άλλων η επιτόπια ταφή με τους κανόνες της επιστήμης, είναι η πλέον εφικτή και συμφέρουσα και για τα εμπλεκόμενα ιδιωτικά αλλά, προπαντός, για το δημόσιο συμφέρον λύση.

 Να τολμήσουμε και να τολμήσουμε άμεσα, όπως και πάλι έχουμε ζητήσει (http://ecowesthellas.blogspot.gr/2017/06/blog-post.html), με βάση την αρχή «να διαχειριστούμε τα δικά μας απόβλητα, στον τόπο μας και μόνον αυτά».
Η προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας επιβάλλουν να ενεργούμε με πρόβλεψη και θάρρος, όχι να μαζεύουμε τα σπασμένα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όταν τα άλυτα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι.

Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας


Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 29 Ιουνίου 2017


Δελτίο τύπου
H κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών μπορεί να σταματήσει τώρα!
Στον ιστότοπο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (http://www.opengov.gr/minenv/?p=8698) αναρτήθηκε το κείμενο του νέου νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό της λατομικής δραστηριότητας. Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα θεωρεί ότι η διαβούλευση αυτή μας παρέχει μια αξιοσημείωτη ευκαιρία για την επίλυση του χρόνιου προβλήματος της παρουσίας λατομικής περιοχής μέσα στην Α' ζώνη του εθνικού πάρκου Στροφιλιάς Κοτυχίου.
Η λειτουργία των Λατομείων Αράξου στα Μαύρα Βουνά, ένα χαμηλό ασβεστολιθικό σχηματισμό στα βόρεια της έκτασης του Εθνικού Πάρκου, αποτελεί μια ανοιχτή πληγή,   γιατί η περιοχή είναι ενδιαίτημα σπάνιων ενδημικών φυτών αλλά και αρπακτικών πτηνών.
Τα Λατομεία Αράξου, στο πλαίσιο της ειδικής νομοθεσίας με την οποία ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο Κοτυχίου Στροφιλιάς, ήτοι της ΚΥΑ 12365 ΦΕΚ 15 της 29-4-2009,  έχουν χαρακτηρισθεί ως «ζώνη ΒΑ», στην οποία προσδιδόταν προσωρινός χαρακτήρας μέχρι την 1-1-2011, οπότε και όφειλε να ενταχθεί στην Α΄ Ζώνη (Ζώνη Προστασίας της Φύσης), λόγων των προστατευτέων πτηνών και φυτών τους. Όμως η λειτουργία των λατομείων συνεχίστηκε, προφανώς σε βάρος των σκοπών προστασίας της φύσης της εν λόγω ΚΥΑ, με διαδοχικές αποφάσεις παράτασης, και με αιτιολογικό την «περιβαλλοντική αποκατάσταση» του υπό λατομική εκμετάλλευση χώρου, με την τελευταία από αυτές να λήγει στο τέλος του νέου ΕΣΠΑ, ήτοι το 2020. Μια ρύθμιση που έγινε την ταραγμένη προεκλογική περίοδο του Δεκεμβρίου 2014.
Οι έρευνες της Περιφέρειας (και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης προηγουμένως) για ανεύρεση νέας κατάλληλης λατομικής περιοχής στην Αχαΐα δεν απέδωσαν αποτέλεσμα, διότι, όπως έχει ανακοινωθεί, υπάρχουν μεν κατάλληλοι ασβεστολιθικοί όγκοι, δεν πληρούνται όμως οι προβλεπόμενες αποστάσεις από οικισμούς και άλλα σημεία ενδιαφέροντος.
Οι παρατάσεις λειτουργίας των Λατομείων Αράξου είναι μια πονεμένη ιστορία που κάποιες φορές συνοδεύτηκε και από σκηνές απείρου κάλλους, ου μην αλλά και ωμού εκβιασμού με βαριά μηχανήματα εργολάβων να κλείνουν τους δρόμους της Πάτρας.
Πρόσφατα, η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, πρότεινε στην κυβέρνηση  με το 134642/247 της 18-5-2017 έγγραφό της, που υπογράφεται από τον Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας Γρ. Αλεξόπουλο, μια ρεαλιστική λύση του προβλήματος, λύση που η Οικολογική Δυτική Ελλάδα χρόνια τώρα υποστηρίζει.
Συγκεκριμένα προτείνεται να τροποποιηθεί η παράγραφος 4α του  άρθρου 3 του Ν. 1428/1984 όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 11 του Ν. 4203/2013 και να διαμορφωθεί  ως εξής:

«4α. Σε νησιωτικές περιοχές, στις οποίες η στενότητα των χώρων δεν παρέχει τη δυνατότητα τήρησης της απόστασης των χιλίων (1.000) μέτρων της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του ν. 2115/1993, ή σε παραμεθόριες περιοχές, στις οποίες υφίσταται επιτακτική ανάγκη εξασφάλισης αδρανών υλικών για την ομαλή λειτουργία της αγο­ράς και την εκτέλεση δημοσίων έργων, (αρχή πρότασης τροποποίησης) ή σε Περιφερειακές Ενότητες όπου η Επιτροπή της παραγράφου 3 του άρθρου3 του ν.1428/84 μετά το πέρας της σχετικής προβλεπόμενης έρευνας αποφανθεί με τεκμηριωμένη έκθεσή της ότι δεν εντοπίσθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα καμία περιοχή που να πληροί τις προυποθέσεις που ορίζει η λατομική νομοθεσία για να καθορισθεί ως λατομική περιοχή, (τέλος πρότασης τροποποίησης)  είναι δυνατός ο περιορισμός της απόστασης αυτής, από μέρος ή από το σύνολο των ορίων της λατομικής περιοχής, με τη σχε­τική απόφαση καθορισμού της

Καλούμε την Περιφέρεια να επιμείνει και να υποστηρίξει άμεσα και σθεναρά την πρότασή της αλλά και το Υπουργείο να την συμπεριλάβει στο νέο νομοσχέδιο.
Η συνέχιση της λειτουργίας των Λατομείων Αράξου και μετά το 2020 θα οδηγήσει στην πλήρη κατεδάφιση των Μαύρων Βουνών, μια ντροπιαστική κατάσταση, απολύτως ασύμβατη με την Α΄ ζώνη ενός εθνικού πάρκου.
Η ώρα της λύσης του προβλήματος, που μάλιστα μπορεί να έλθει και πριν το 2020, είναι τώρα.

Γιώργος Κανέλλης
Περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας



Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Να διαχειριστούμε στον τόπο μας, τα δικά μας απόβλητα αμιάντου και μόνον αυτά!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 14 Ιουνίου 2017

Δελτίο τύπου

ΑΜΙΑΝΤΙΤ:Να διαχειριστούμε στον τόπο μας, τα δικά μας απόβλητα αμιάντου και μόνον αυτά! 

Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει το χώρο της πρώην ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στο Δρέπανο Αχαΐας ως «περιβαλλοντική βόμβα».
 Πρόκειται για ένα εγκαταλελειμμένο  βιομηχανικό χώρο προϊόντων με βάση τον αμίαντο, εκτάσεως 135 στρεμμάτων, που έχει αφεθεί, για διάστημα μεγαλύτερο της δεκαετίας,  στην μοίρα του και στο έλεος των ανέμων που διασπείρουν στην ευρύτερη περιοχή τοξικές ίνες του υλικού αυτού. Ο χώρος λεηλατείται συνεχώς με κίνδυνο και για αυτούς που προσπαθούν να αποσπάσουν μέταλλα ανάμεσα στα τοξικά απόβλητα. Και τούτο διότι, όλο αυτό το διάστημα  προσχηματικές και ανεδαφικές «λύσεις», λόγω (υποτιθέμενου) πολιτικού κόστους, διαιωνίζουν τους κινδύνους, με μόνη σίγουρη πραγματικότητα την πλήρη αδράνεια των αρμόδιων αρχών.
Πριν λίγες μέρες σε ιστοσελίδες της Αχαΐας εμφανίστηκαν δηλώσεις αμφιλεγόμενου εξ Αθηνών προέδρου «Κέντρου Ερευνών», που εμφάνιζαν τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος κ. Φάμελλο να  διαβεβαιώνει τον εν λόγω κύριο, ότι ο προβλεπόμενος από τον Εθνικό Σχεδιασμό να γίνει στη Μεγαλόπολη Χώρος Υγειονομικής Ταφής Επικινδύνων Αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ), και που προβλέπεται να παραλάβει απόβλητα αμιάντου της ΔΕΗ και κτιρίων της Περιφέρειας Πελοποννήσου, θα μεταφερθεί, λέει, στο χώρο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, στην Πάτρα!
Επιβάλλεται λοιπόν να αποσαφηνιστούν ορισμένα θεμελιώδη στοιχεία του θέματος, ώστε λαϊκιστές και ανεύθυνοι παράγοντες να μην συντελέσουν στην περαιτέρω επιδείνωση και διαιώνιση του προβλήματος.
  1. Ο ισχύων από το 2016 Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Επικινδύνων Αποβλήτων, ο οποίος έχει ειδικό κεφάλαιο για τα απόβλητα αμιάντου ΔΕΝ προβλέπει ΧΥΤΕΑ στην Αχαΐα και ειδικότερα στην ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Επομένως οι φερόμενες ως θέσεις του υπουργού, αν υπάρχουν, έρχονται σε αντίθεση με αυτόν.
  2. Αντιθέτως στην Μεγαλόπολη και 3 άλλες περιοχές (Αγ. Αθανάσιος Βοιωτίας, Λιγνιτικά Δ. Μακεδονίας, Ζαμάνι Κοζάνης), προβλέπεται και αναφέρεται ειδικά ποιας προέλευσης απόβλητα αμιάντου θα πάνε σε κάθε μια.
  3. Για την ΑΜΙΑΝΤΙΤ ο εθνικός σχεδιασμός δεν προβλέπει μεν (δυστυχώς) τίποτα ειδικά, περιλαμβάνει όμως την σαφή γενική κατεύθυνση της εντός των ορίων της χώρας επίλυσης τέτοιων προβλημάτων.
  4. Η «λύση» που έχει αποφασιστεί από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση ΔΕΠΙΝ για τις δεκάδες χιλιάδες τόνους αμιαντούχων αποβλήτων και μολυσμένων χωμάτων της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, δηλαδή η μεταφορά στο εξωτερικό για διαχείριση, αποδείχτηκε παντελώς ανεδαφική και ανεφάρμοστη και για περιβαλλοντικούς και για οικονομικούς λόγους.
Με βάση τα παραπάνω προκύπτει ότι:
Μόνη επιλογή που μπορεί γρήγορα να αποδώσει αποτέλεσμα και να θέσει τέρμα στον σκανδαλώδη στρουθοκαμηλισμό τou υπουργείου, της  Αποκεντρωμένης Διοίκησης και της Περιφέρειας Δ. Ελλάδας, που ανέχονται τον άνεμο και τους λεηλατούντες να «λύνουν» χρόνια τώρα το πρόβλημα, είναι η επιτόπια υγειονομική ταφή των αποβλήτων αμιάντου και μολυσμένων χωμάτων της ΑΜΙΑΝΤΙΤ σε τμήμα (υπολογίζονται ότι αρκούν 25 από τα 135 στρέμματα) του οικοπέδου της και ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΩΝ ή και μικροποσοτήτων που μπορεί να προέρχονται από δημόσια κτίρια της περιφέρειάς μας.
Εμπρηστικές δηλώσεις οποιουδήποτε για μεταφορές αποβλήτων αμιάντου από τη μια περιοχή στην άλλη κάνουν κακό σε ΟΛΟΥΣ.
Εμείς εδώ, στην Αχαΐα, στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, έχουμε ανάγκη και συμφέρον δημόσιας υγείας να διαχειριστούμε τα αμιαντούχα μας επικίνδυνα απόβλητα και ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΑ στον τόπο μας. Οι άλλες περιοχές τα δικά τους, όπου προβλέπεται.
Και αυτό, που είναι η μόνη ρεαλιστική λύση, πρέπει να ξεκινήσει τώρα με συνεργασία Υπουργείου Περιβάλλοντος, Αποκεντρωμένης Διοίκησης και Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Ως εδώ η αδράνεια που μας δηλητηριάζει αργά!

Γιώργος Κανέλλης,

Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας