Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

«Όλα από την Αρχή» γυρίζοντας στο 1960…

Υποβαθμισμένες καλλιέργειες βαμβακιού σε τμήμα της αποξηραμένης Μουριάς. Μετά την συγκομιδή, το βαμβάκι απλά αφέθηκε σε μια γωνιά. Μόνο για την επιδότηση...


 Καταργεί την προοπτική επανασύστασης της λίμνης Μουριάς η Περιφέρεια; Μήπως θάβει τις προσπάθειες επιστημόνων, φορέων και οργανώσεων της Ηλείας ανακοινώνοντας μόνιμη αναδιανομή – ακόμη και εξαγορά- των αποξηραμένων εκτάσεων; Μήπως, κολλημένη στην εποχή των αποξηράνσεων, προτιμά τις επιδοτήσεις άγονων χωραφιών παρά τα τεράστια οφέλη από την επαναδημιουργία των υγροτόπων;


Το σχέδιο για αναδιανομή, ακόμη και εξαγορά, των  εκτάσεων των αποξηραμένων λιμνών Αγουλινίτσας, Μουριάς και Κάστας, έτσι όπως το ανακοίνωσε ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης Θοδωρής Βασιλόπουλος, δείχνει ότι η Περιφερειακή Αρχή δεν έχει καταλάβει τίποτα για το ώριμο έργο της ανασύστασης της αποξηραμένης λίμνης Μουριάς. Αν μη τι άλλο, δείχνει ότι δεν υπάρχει καμία συνεννόηση με τον Αντιπεριφερειάρχη Περιβάλλοντος κ. Δημητρογιάννη, ο οποίος μας διαβεβαίωνε ότι η Περιφέρεια «εξετάζει» το έργο. Και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με το «όλα από την αρχή»-σύνθημα του Περιφερειάρχη.

Θυμίζουμε για πολλοστή φορά ότι η αποξήρανση των λιμνών Αγουλινίτσας, Μουριάς και Κάστας το 1970 αποτελεί πανευρωπαϊκό μνημείο αποτυχημένης αποξήρανσης: Απέδωσε ελάχιστα σε καλλιεργήσιμη γη (το μεγαλύτερο μέρος τους είναι πλέον είτε άγονο ή ακατάλληλο για προσοδοφόρες καλλιέργειες), προκαλώντας ταυτόχρονα μια πλειάδα περιβαλλοντικών και κοινωνικών προβλημάτων (υποβάθμιση των εδαφών, επιδείνωση του κλίματος, υποχώρηση των νερών, καταστροφή των ακτών και του τουριστικού προϊόντος, ρύπανση, απώλεια της μεγαλύτερης παραγωγής χελιών στην Ελλάδα, καταστροφή της βιοποικιλότητας κ.λπ.).

Για τους λόγους αυτούς, επιστήμονες και φορείς προτείνουν τον επαναπλημμυρισμό της Μουριάς, ο οποίος είναι άμεσα εφικτός και έχει εμφανώς πολλαπλά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα χέρσα χωράφια ή την καλλιέργεια αποκλειστικά για την επιδότηση. Άλλωστε, αυτά τα έργα αποτελούν σύγχρονη τάση σε όλη την Ευρώπη, και χρηματοδοτούνται μέσα από τις πολιτικές για την κλιματική αλλαγή, καθώς θωρακίζουν ολόκληρη την πεδινή Ηλεία από την επιδείνωση των κλιματικών συνθηκών.

Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που βρίσκονται στην νοοτροπία του 1960, την εποχή των αποτυχημένων αποξηράνσεων. Αυτοί, φαίνεται, έπεισαν τον κ. Βασιλόπουλο να προτείνει οριστική αλλαγή χρήσης γης – ακόμη και εξαγορά- των αποξηραμένων εκτάσεων, κάνοντας δηλαδή τις λίμνες οικόπεδα.  

Καλούμε την Περιφερειακή αρχή, πριν βάλει οριστικά ταφόπλακα στα σχέδια επαναπλημμυρισμού, να κοιτάξει συνολικά το ζήτημα των αποξηραμένων λιμνών. Δεν μπορεί να αποτελεί όραμα για την Ηλεία η μονιμοποίηση μιας αδιέξοδης κατάστασης μόνο και μόνο για χάρη των ενισχύσεων βαμβακιού - το οποίο συχνά καταλήγει πεταμένο σε μια γωνιά των λιμνών. Τη στιγμή, μάλιστα, που αποδεδειγμένα υπάρχουν πολύ καλύτερες προοπτικές για το μέλλον.

Χέρσα περιοχή στο παραλιακό τμήμα της αποξηραμένης Μουριάς. Το μέρος αυτό συχνά πλημμυρίζει μετά από βροχές κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Το αντλιοστάσιο με το οποίο διοχετεύονται στη θάλασσα τα νερά και αποστραγγίζεται η Μουριά



Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2020

ΕΚΤΡΟΠΗ ΑΧΕΛΩΟΥ: Το «τέρας» ξαναχτυπά!




Μόνο ως κακόγουστο αστείο μπορούμε να δούμε την επανεκκίνηση της ιστορίας της εκτροπής του Αχελώου από την κυβέρνηση. Το θέμα έχει «κλείσει» ως περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά απαράδεκτο τόσο με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας όσο και με την απόλυτη αδυναμία χρηματοδότησής του, αφού δεν είναι «επιλέξιμο» υπό κανένα χρηματοδοτικό μέσο (και φυσικά παραβιάζει εντελώς την Κοινοτική Νομοθεσία – ειδικά την Οδηγία-Πλαίσιο για τα νερά 2000/60).

Δεν αποτελεί νέο το ότι η κυβέρνηση στερείται κάθε περιβαλλοντικής λογικής και ηθικής και επενδύει στην ρητορική της καταλήστευσης των φυσικών πόρων. Μεγάλες, ωστόσο, είναι και οι ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία άφησε ανοιχτή την «κερκόπορτα» της εκτροπής αδειοδοτώντας το υδροηλεκτρικό  έργο της Μεσοχώρας.

Αν και πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση απλά παίζει ένα παιχνίδι εντυπώσεων, μας ανησυχεί ότι εξακολουθεί να υπάρχει ένα κοινό που πιστεύει στην εξάντληση των φυσικών πόρων και στην ολοκληρωτική μετατροπή του πλανήτη σε εργοτάξιο.

Εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για την διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας και της βιωσιμότητας. Υπενθυμίζουμε ότι ο οικολογικός χώρος είναι εναντία στην εκτροπή του Αχελώου όχι μόνο στη Δυτική Ελλάδα αλλά και στην Θεσσαλία, της οποίας η βιωσιμότητα προϋποθέτει αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου και όχι την καταλήστευση και άλλων φυσικών πόρων.



Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2019

Θα καλυφθούν ξανά οι οπλοφόροι στην Στροφυλιά;



Οικολογική Δυτική 

Ελλάδα




Πάτρα 28 Δεκεμβρίου 2019



Ως πού θα φτάσουν οι οπλοφόροι στο Εθνικό Πάρκο με την ανοχή της πολιτείας; Ως πότε θα δρουν με την κάλυψη από τους παράγοντες και τις τοπικές κλίκες της Δ. Αχαΐας και της Ηλείας;

Το ανήκουστο για πολιτισμένη χώρα επεισόδιο το απόγευμα της 26ης Δεκεμβρίου θα περάσει χωρίς συνέπειες; Είναι δυνατόν οπλοφόρος που επιβαίνει σε τζετ σκι (σε μια λίμνη που απαγορεύεται και το κυνήγι και τα μηχανοκίνητα πλωτά μέσα) να πυροβολεί κατά τεσσάρων επισκεπτών στον γειτονικό ασφαλτόδρομο, οι οποίοι παρακολουθούσαν εμβρόντητοι το ομαδικό κυνήγι υδροβίων; Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να μπει τέλος στην ιστορία τρόμου στο Εθνικό Πάρκο Στροφυλιάς – Κοτυχίου; Θα πρέπει στον αποδεκατισμό της φύσης, στους βανδαλισμούς, στις βιαιοπραγίες κατά του προσωπικού φύλαξης, στις απειλές κατά των μελών των οικολογικών οργανώσεων να προστεθούν και φόνοι;

Αυτή την φορά έφτασε η «στιγμή της αλήθειας». Οι φωτογραφίες, τα βίντεο, η αποφασιστικότητα των μαρτύρων και η άμεση επέμβαση της αστυνομίας οδήγησαν στην σύλληψη του βασικού υπόπτου και στην ύπαρξη αδιάσειστων στοιχείων. Τι θα γίνει τώρα;

Ας μην κρυβόμαστε: η ανεξέλεγκτη εξοντωτική λαθροθηρία στον πυρήνα ενός από τα ωραιότερα Εθνικά Πάρκα της Ευρώπης ασκείται όχι μόνο υπό την ανοχή αλλά και με την κάλυψη μέρους της τοπικής κοινωνίας.

Είναι τεράστια η ευθύνη των «παραγόντων» της Δυτικής Αχαΐας και Ηλείας που υποκύπτουν στις τοπικές «κλίκες» και είτε παρεμβαίνουν ή συντηρούν μια ανεκτική, αν όχι θετική, περιρρέουσα ατμόσφαιρα που κάνει αδύνατη την δίωξή των οπλοφόρων.

Είναι τεράστια η ευθύνη της πολιτείας που αφήνει ακάλυπτους όσους αγωνίζονται για την προστασία της εθνικής μας φυσικής κληρονομιάς και βρίσκονται ανίσχυροι απέναντι σε λαθροθήρες, λαθροϋλοτόμους και καταπατητές. Που άφησε το επίσημο όργανό της, τον Φορέα Διαχείρισης, να καταντήσει ένα ανίσχυρο όργανο – παρωδία για Εθνικό Πάρκο.
Τονίζουμε ότι μιλάμε για ένα από τα ομορφότερα Εθνικά Πάρκα της Ευρώπης που, εκτός από παράδεισος για την άγρια φύση, θα μπορούσε να είναι η βιτρίνα ολόκληρης της χώρας και να συμβάλλει στην τοπική και Εθνική ευημερία με ποικίλους τρόπους. Αντί γι αυτό, έχουμε κατάληψη του Εθνικού Πάρκου από συνεργεία οπλοφόρων, λαθροϋλοτόμων και καταπατητών που δρουν ως «κράτος εν κράτει», με δικές τους περιπολίες, «τσιλιαδόρους» κ.λπ.

Οι βουλευτές, οι Δήμαρχοι, οι Περιφερειακοί και Δημοτικοί Σύμβουλοι σε Δυτική Αχαΐα και Ηλεία πρέπει να πάψουν να καλύπτουν τους λαθροθήρες Πρέπει άμεσα και απερίφραστα να τους καταδικάσουν και να τους απομονώσουν. Αλλιώς θα είναι συνένοχοι.

Κώστας Παπακωνσταντίνου
Περιφερειακός Σύμβουλος 697 676 8074