3η Συνεδρίαση ΠΣ Δ. Ελλάδας, 17-2-2017
- Δασικοί χάρτες – Θέση ΟΔΕ
Διευκολύνσεις ναι,
αλλά οι δασικοί χάρτες να μην πάνε στις καλένδες.
Η ανάρτηση των δασικών χαρτών είναι καταρχάς μια μεγάλη και
αναγκαία για τη χώρα πρόοδος. Υλοποιεί συνταγματική επιταγή και νομοθετημένη
διεθνή μας υποχρέωση και τα μεγάλα αναμενόμενα οφέλη της είναι η επιτάχυνση της
εξέτασης επενδυτικών σχεδίων, μέσω της απλούστευσης της διαδικασίας
χαρακτηρισμού του είδους μιας έκτασης και ο τερματισμός των καταπατήσεων σε
βάρος των δημόσιων δασών για άλλες χρήσεις, οικοδόμηση ή καλλιέργεια. Πολύ
μεγάλα οφέλη.
Η καθυστέρηση δεκαετιών και η συσσώρευση εκκρεμοτήτων, δεν οφείλεται μόνο, ούτε κυρίως, σε
γραφειοκρατικά προβλήματα, αλλά στην επικράτηση όλα αυτά τα χρόνια μιας πελατειακής
λογικής του «μη θίγετε τα κακώς κείμενα».
Πρέπει να πούμε ότι η μεγάλη επιτάχυνση των αναρτήσεων (εκεί
που είχαμε τόσα χρόνια μικρό μονοψήφιο ποσοστό αναρτημένων εκτάσεων, πάμε στο
τρέχον χρονικό διάστημα για ανάρτηση χαρτών της τάξης του 36% του εδάφους της
χώρας) πρέπει να πιστωθεί στην κυβέρνηση και ονομαστικά στον προηγούμενο αν.
υπουργό Περιβάλλοντος προερχόμενο από τους Οικολόγους Πράσινους, Γιάννη Τσιρώνη
που ξεκόλλησε και προώθησε σοβαρά το θέμα και την σημερινή ηγεσία του
υπουργείου που προχώρησε στη σχετική νομοθετική ρύθμιση.
Όπως αναμενόταν, η ρύθμιση για την επιτάχυνση της ανάρτησης
δασικών χαρτών αποκάλυψε εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα που έχουν μορφή σήμερα
αγροτική (ιδίως) ή οικιστική αλλά στις αεροφωτογραφίες βάσης του 1945
τεκμηριώνονται ως δασικά.
Η ανοχή εκτεταμένων καταπατήσεων δασικής γης από τον πόλεμο
μέχρι και σήμερα, ιδίως τις τελευταίες δεκαετίες, αποκαλύφθηκε πανηγυρικά.
Μεγάλα τμήματα των εκτάσεων αυτών είναι καλλιεργημένα, φυτεμένα και ενταγμένα
στον ΟΠΕΚΕΠΕ για επιδότηση.
Υπάρχει και η αντίστροφη περίπτωση, αυτή των δασωθέντων
αγρών. Ήτοι αγρών το 1945, που, ιδίως σε ορεινές και άγονες περιοχές που εγκαταλείφθηκαν
ως ασύμφοροι ή διότι οι ιδιοκτήτες μετανάστευσαν. Στην περίπτωση αυτή, και σε
όσες περιπτώσεις υπάρξουν οι προβλεπόμενες αντιρρήσεις είναι αναγκαίο και
σκόπιμο να αντιμετωπισθούν θετικά τα αιτήματα αυτών για διατήρηση του αγροτικού
χαρακτήρα, εντός βέβαια, των προβλεπομένων πλαισίων του νόμου και προθεσμιών.
Θίγονται όμως, πράγματι,
οι κάτοχοι και καλλιεργητές ή οικοπεδούχοι των δασικών εκτάσεων που
υπέστησαν εκχέρσωση και μετατροπή σε αγρούς και γι΄αυτό προέκυψε και το γνωστό κύμα αντιδράσεων. Για αυτούς, υπάρχει η διέξοδος της χρήσης των
διατάξεων των νόμων 4280 και 4315 του 2014 για εξαγορά στο 1/3 της
αντικειμενικής αξίας με καταβολή σε 4 εξάμηνα. Αυτό δίνει επίσης διέξοδο και
στο πρόβλημα που τίθεται όσον αφορά την λήψη επιδοτήσεων επί χρόνια και τον
κίνδυνο επιστροφής.
Γνωρίζοντας προσωπικά, πλήθος τέτοιων περιπτώσεων, πιστεύω
ότι είναι το ελάχιστο που μπορεί να γίνει, με δεδομένο ότι δεν μπορεί να
χαριστεί η δημόσια δασική σε καταπατητές που αποκομίζουν σημαντικό ετήσιο
εισόδημα από αυτή. Εδώ να σημειώσω ότι περιπτώσεις καταπατήσεων μέσα σε εθνικά
πάρκα η άλλες προστατευόμενες περιοχές δεν εμπίπτουν στις ευχέρειες αυτές όπως
αναφέρεται και στον νόμο 4061/12 άρ. 29, παρ 2, και παραμένουν αναδασωτέες.
Συμφωνώ όσον αφορά το αίτημα για κάποια μείωση των τελών
αντιρρήσεων, όμως αυτό πρέπει να υπάρχει και ορθά έχει ορισθεί ως κλιμακούμενο,
προκειμένου αντιρρήσεις να υποβάλλουν αυτοί που έχουν πραγματικό ενδιαφέρον για
τέτοιες εκτάσεις και να μην υπάρξουν καιροσκοπικές αντιρρήσεις.
Για τις περιπτώσεις που αναφέρονται, όπως στην Ηλεία, περιγραφής
εκτάσεων ως δασικών λόγω λήψης υπόψη ενός γενικού περιγράμματος αναδασώσεων
είναι λογικό να αναγνωρισθούν οι τυχόν εμπίπτουσες αγροτικές γαίες με
πρωτοβουλία των υπηρεσιών και σε περίπτωση αντιρρήσεων εύλογο θα ήταν το αίτημα
να αναζητηθεί τρόπος επιστροφής του τέλους.
Το ίδιο ισχύει και για την ανάγκη να περιληφθούν στους
δασικούς χάρτες πράξεις χαρακτηρισμού, αναδασμού, εποικισμού, παραχώρησης με
πρωτοβουλία των υπηρεσιών.
Λογικό επίσης είναι το αίτημα να δικαιούται ο πολίτης να
υποβάλλει ενιαία τις αντιρρήσεις του αν είναι πάνω από μία. Λογική και η
διάκριση αγροτικών από αστικές περιοχές.
Κύριοι συνάδελφοι, χτες έγινε γνωστό ότι κατά την ώρα και της
δικής μας συνεδρίασής είχε ορισθεί σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό με παρουσία των
εμπλεκομένων ηγεσιών των υπουργείων Περιβάλλοντος και Αγρ. Ανάπτυξης, και
αναφέρεται ότι ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης
Βασίλειος Κόκκαλης, σύμφωνα με όσα δήλωσε στην ΕΡΤ Λάρισας, θα ζητήσει
κατά την διάρκεια της σύσκεψης, να εξαιρεθούν από την ανάρτηση οι αγροτικές
περιοχές που ενώ δηλώνονται στο ΟΣΔΕ από τους αγρότες εμφανίζονται στους χάρτες
ως δασικές.
Επίσης, αναφέρεται ότι ο κ. Κόκκαλης θα ζητήσει να δοθεί
παράταση τουλάχιστον 60 ημερών για την υποβολή των εντάσεων προκειμένου να
δοθεί χρόνος να ενημερωθεί ο κόσμος, να προετοιμαστούν οι υπηρεσίες και στο
μεταξύ να βρεθούν λύσεις για τις αδικίες που έχουν προκύψει.
Εμείς θεωρούμε εύλογη μια παράταση 1 ή 2 μηνών, αλλά
απαράδεκτο ένα χωρίς όρους συγχωροχάρτι όσων έχουν καταπατήσει δάση, τα
μετέτρεψαν σε χωράφια και λαμβάνουν επιδοτήσεις. Το ελάχιστο αναγκαίο είναι η
εφαρμογή των ισχυόντων νόμων που προαναφέραμε.
Επειδή η ανάρτηση των δασικών χαρτών είναι συνταγματική και
διεθνής υποχρέωση της χώρας επ΄ουδενί δεν πρέπει να οδηγηθεί στις καλένδες,
όπως ως τώρα συνέβαινε, με οδυνηρά εις βάρος της δασικής γης αποτελέσματα επί
δεκαετίες ως τώρα. Η λογική του μη θίγετε τα κακώς κείμενα οδηγούσε και σε νέες
καταπατήσεις χωρίς τέλος. Καλούμε την κυβέρνηση να μην αφήσει τα πράγματα να
οδηγηθούν στις καλένδες ντε φάκτο.
Βελτιώσεις διαδικασίας υπέρ των αιτούντων ναι, αυτεπάγγελτη
επίλυση θεμάτων όπου αυτό είναι αναγκαίο (εποικισμοί, αναδασμοί, παραχωρήσεις κλπ.)
από τις Υπηρεσίες του κράτους ναι, έμμεση διακοπή όμως της διαδικασίας
ανάρτησης στην κλίμακα που επιχειρείται, είναι απαράδεκτη και αντίθετη με
ύψιστο δημόσιο συμφέρον, την κτηματογράφηση επιτέλους της χώρας, που κακώς (σκόπιμα βέβαια, ακριβώς για
να μην θιγούν οι καταπατήσεις δασών για χωράφια) άρχισε από τις πόλεις και όχι
από την ύπαιθρο. Στόχος, σε ορατό χρονικό διάστημα ενός έτους περίπου να έχουμε
έγκυρη καταγραφή της δασικής μας γης σε όλη τη χώρα, επίτευγμα μεγάλο και για
την διαφύλαξη του φυσικού μας περιβάλλοντος και για την καλώς νοούμενη
ανάπτυξη.
Κατόπιν των παραπάνω η προτεινόμενη απόφαση έχοντας ως πρώτο
αίτημα την αναστολή της διαδικασίας κυρώσεως των δασικών χαρτών δεν μας
καλύπτει και θα καταψηφίσουμε.
Γιώργος Κανέλλης
Επικεφαλής Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας
