Καθαρά και επαρκή νερά υπό δημόσιο έλεγχο

Καθαρά και επαρκή νερά υπό δημόσιο έλεγχο

                                                                                Του Γιώργου Κανέλλη*

Εύστοχη και ενδιαφέρουσα  ήταν η ημερίδα με θέμα: «Δημόσια αγαθά και κρίση – Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού», που διοργάνωσε η Δημοτική παράταξη «Αγρίνιο – Ανατροπή τώρα» το Σάββατο 29 Νοεμβρίου στο Αγρίνιο.

Κατατίθενται παρακάτω τα βασικά σημεία της παρέμβασης την οποία έκανα συμμετέχοντας στην ημερίδα ως εκπρόσωπος περιβαλλοντικής οργάνωσης.

Το νερό δημόσιο αγαθό και δικαίωμα όλων

• Το πόσιμο νερό είναι αναπαλλοτρίωτο δημόσιο αγαθό και η πρόσβαση σ’ αυτό είναι ανθρώπινο δικαίωμα.
• Θεμελιώδης στόχος κάθε δημοκρατικής κοινωνίας οφείλει να είναι:  νερό για όλους – διατήρηση ποιότητας (αειφορία), ακεραιότητα υδάτινων οικοσυστημάτων
• Θεμελιώδες επιχείρημα για την διαφύλαξη ιδίως του πόσιμου νερού υπό δημόσιο έλεγχο είναι  η γνωστή –λόγω των παραπάνω ιδιαιτεροτήτων- διεθνής αποτυχία (Χιλή, Βολιβία, Νέα Ζηλανδία, Νότιος Αφρική, Μαρόκο, Βρετανία, Καναδάς, Αργεντινή, Αυστραλία) των ιδιωτικοποιήσεων.  Κορυφαίο παράδειγμα η επιστροφή του νερού του Παρισιού στο από την διαβόητη πολυεθνική υδάτων  GDF SUEZ στο Δήμο του Παρισιού.
• Τεράστια και ιστορική ήταν η επιτυχία της καμπάνιας RIGHT TO WATER (1.884.790 υπογραφές σ΄όλη την Ευρώπη)  που οδήγησε σε σαφή ήττα των νεοφιλελεύθερων δογμάτων για ιδιωτικοποίηση  - πανάκεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αναγκάζοντας την Κομισιόν να αναγνωρίσει επίσημα την προτεραιότητα του δημοσίου ελέγχου στο πόσιμο νερό.

Η αυστηρή και αμερόληπτη διοίκηση βασικό ανάχωμα στις ιδιωτικοποιήσεις

Όσοι με ισχυρή τεκμηρίωση τασσόμαστε ΚΑΤΑ των  (ιδιαίτερα επίμονων πρέπει να μη το ξεχνάμε) σχεδίων για την ιδιωτικοποίηση του νερού οφείλουμε να μην ξεχνάμε και τις δικές μας υποχρεώσεις:

Την αναγκαιότητα (για πολλούς λόγους) της αποτελεσματικής και αυστηρής, έναντι πάντων, διοίκησης του πόσιμου και του αρδευτικού νερού. Για εκείνους  καραδοκούν να αφαιρέσουν από τους Δήμους τις εταιρίες ύδρευσης ή τα αρδευτικά δίκτυα από τις οργανώσεις των αγροτών, η κακοδιοίκηση, η σπατάλη, το διοικητικό μπάχαλο είναι βούτυρο στο ψωμί τους.  Αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστο στα αυτιά όσο ακούγεται στην γενική του μορφή.

Σημαίνει για παράδειγμα  ότι φτηνό πρέπει να είναι το πόσιμο νερό μόνο επί τη βάσει κοινωνικών κριτηρίων καθώς και κριτηρίων ύψους κατανάλωσης. Το νερό δεν πρέπει να είναι ΓΕΝΙΚΑ φτηνό αλλά στοχευμένα. Το όσο περισσότερο καταναλώνεις τόσο ακριβότερο τιμολογείται το κυβικό είναι ορθό και οικονομικά και οικολογικά.

Σημαίνει ακόμη, ότι η μισθολογική πολιτική και η πολιτική προσλήψεων σε Εταιρίες Υδάτων και ΤΟΕΒ οφείλει να υπακούει στα λεγόμενα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Όχι πελατειακά κριτήρια, όχι ανοχή σε προνόμια, όχι υποχώρηση σε παράλογα αιτήματα, όχι προσωπικό πάνω από το αναγκαίο. Ναι, να υπάρχουν λογικά κέρδη – είναι ασπίδα κατά εκείνων που βάζουν τις Δημοτικές Εταιρίες Υδάτων ή τους ΤΟΕΒ  στο μάτι και τα κέρδη αυτά πάνε σε ΟΛΟΥΣ.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα: Η ΔΕΥΑ της Πάτρας έχει κέρδη σήμερα – πάνε στο ταμείο του Δήμου, σε όλους δηλαδή. Πριν λίγα χρόνια είχε όχι μεγάλες,  ζημίες πάντως. Χρειάστηκε σοβαρή τομή στην μισθολογική πολιτική για τα στελέχη της  που έφταναν να παίρνουν 4 ως και 7 χιλιάδες καθαρά το μήνα, και αυτό απαίτησε σύγκρουση. Χρειάστηκε ακόμη σύγκρουση με λογικές εργαζομένων που δούλευαν όσο οι ίδιοι έκριναν.

Σημαίνει ακόμη, σε ότι αφορά το αρδευτικό νερό, ότι δεν μπορεί να υπάρχει καμιά ανοχή σε εκείνους που δεν πληρώνουν, φορτώνοντας το κόστος λειτουργίας στους λοιπούς (τα κορόιδα) και το κόστος επισκευών και συντήρησης στους δημόσιους φορείς. Καμία υποχώρηση σε πειρασμούς «δωρεάν» ή χαμηλής τιμολόγησης ή στραβών ματιών –το χειρότερο-  στις οφειλές. Για όποιον δεν μπορεί για φανερούς και ελέγξιμους  λόγους να πληρώσει αλληλεγγύη ναι, διευκόλυνση ναι (ως τη σοδειά) και δόσεις ακόμη, αλλά ποτέ ανοχή στο δεν πληρώνω γιατί έτσι θέλω. Τα παραδείγματα πολλά σε όλη την Ελλάδα, αλλά ας μην πάμε μακριά. Στην βουλιαγμένη στα νερά Αιτωλοακαρνανία οι ΤΟΕΒ δεν είναι σε θέση να συντηρήσουν τα δίκτυα και απαράδεκτα ποσοστά αρδευτικού νερού χάνονται διότι η αδυναμία είσπραξης των οφειλών έχει λάβει διαστάσεις και οδηγεί σε αδυναμία επενδύσεων.

-          Σημαίνει τέλος ότι προστατεύουμε έστω και με κόστος τα νερά μας από ρυπάνσεις και μολύνσεις χωρίς και πάλι στραβά μάτια έναντι κανενός και ότι συμφιλιωνόμαστε με την άγρια πανίδα και χλωρίδα των υδάτινων σωμάτων (λιμνών, ποταμών ακόμη και των αρδευτικών καναλιών). Είναι σύμμαχός μας στην διατήρηση καθαρών και σταθερών υδάτινων πόρων.

*Περιφ. Σύμβουλος – επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Δημοσιεύθηκε στο agrinionews.gr :

http://www.agrinionews.gr/%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%AE-%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CF%85%CF%80%CF%8C-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF-%CE%AD%CE%BB%CE%B5/

Φωτογραφία : άποψη της κοίτης του Ευήνου

Δημοκρατίες υπό κηδεμονία θέλουν οι πολυεθνικές!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα:

Υπογράφουμε κατά της Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου – Επενδύσεων

 http://stop-ttip.org/ypografi/

Παράλληλα με την οδυνηρή διαπραγμάτευση της χώρας μας με την τρόικα των δανειστών μας σε σχέση με το χρέος και τις νέες δεσμεύσεις που θα αναλάβουμε, μια ιδιαίτερα σημαντική, διεθνούς σημασίας,  διαπραγμάτευση είναι εν  εξελίξει, μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership/ Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων) είναι μία συμφωνία που συζητείται, εδώ και μήνες, να υπογραφεί μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ. Ανάλογων χαρακτηριστικών είναι και η συζητούμενη συμφωνία με τον Καναδά, CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement). Στόχος τους υποτίθεται ότι είναι η ενθάρρυνση του διατλαντικού εμπορίου και των επενδύσεων.

Πλην όμως οι απαιτήσεις που διατυπώνονται από τα lobby των πολυεθνικών σε μια διαπραγματευτική διαδικασία  που διεξάγεται σχεδόν εν κρυπτώ, χωρίς τον αναγκαίο δημόσιο διάλογο, φαίνεται πως είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες σε ότι αφορά την δυνατότητα των κρατών να θέτουν όρους και όρια (που βεβαίως συνεπάγονται κόστος) στις επενδύσεις με στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας, του περιβάλλοντος, των δικαιωμάτων των καταναλωτών.

Θέλουν «λυμένα» τα χέρια τους

Εύκολα καταλαβαίνουμε πόσο διακαής πόθος είναι για τους ισχυρούς των μεταλλαγμένων, για παράδειγμα, το να τους παρασχεθεί η δυνατότητα να οδηγούν τα ευρωπαϊκά κράτη, που αντιστέκονται στην καλλιέργεια μεταλλαγμένων ή έστω επιμένουν στην σήμανση τροφίμων που τα περιέχουν, σε ειδικά δικαστήρια με κατηγορίες ότι «στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό». Ανάλογα κίνητρα έχουν οι μεταλλευτικές εταιρίες, ιδίως του χρυσού, με τις γνωστές μη αντιμετωπίσιμες επιπτώσεις σε περιβάλλον και υγεία.

Οι διαπραγματεύσεις αφορούν την άρση των μη δασμολογικών εμποδίων (δεδομένου ότι οι δασμοί μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ είναι ήδη πολύ χαμηλοί) και γίνεται λόγος για «εναρμόνιση» των νομοθεσιών των δύο πλευρών. Αυτό δεν επιτρέπεται να γίνει δεκτό από την ευρωπαϊκή πλευρά γιατί στις ΗΠΑ τα κριτήρια του ανταγωνισμού και της οικονομικής ελευθερίας έχουν προτεραιότητα έναντι αυτών που αφορούν τον καταναλωτή, το περιβάλλον, την δημόσια υγεία. Οι διοργανωτές της καμπάνιας «STOP TTIP»  δηλώνουν ότι «η Συμφωνία αυτή προετοιμάζεται εδώ και 20 χρόνια υπό την πίεση των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού που προσπαθούν να επιβάλουν το άνοιγμα των αγορών σε βάρος της προστασίας του καταναλωτή, της διατροφικής ασφάλειας, των περιβαλλοντικών κανόνων, των σημαντικών κοινωνικών προτύπων, των κανόνων για τη χρήση τοξικών προϊόντων ή κανονισμών για την ασφάλεια των τραπεζικών συναλλαγών».

Οι αντιδράσεις επεκτείνονται παντού και δυναμώνουν

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το θέμα της Συμφωνίας αυτής ήδη έχει ανεβεί ψηλά στην λίστα των θεμάτων της δημόσιας συζήτησης, σε αντίθεση με τη χώρας μας όπου ελάχιστα έχει συζητηθεί το θέμα αν και σοβαρά μας επηρεάζει, ως χώρα με πλεονεκτήματα όσον αφορά την ποιότητα των τροφίμων, τις ντόπιες ποικιλίες, την απόρριψη της εξάρτησης που φέρνουν τα μεταλλαγμένα.

Ήδη διογκώνεται ένα μεγάλο ευρωπαϊκό κίνημα συλλογής υπογραφών (που έχει ήδη ξεπεράσει τις 950.000) με στόχο να βγουν στο φώς τα ντοκουμέντα που κατατίθενται στις διαπραγματεύσεις, πράγμα που πεισματικά αποφεύγεται ακόμη και όταν τα ζητούν ευρωβουλευτές με επίκληση επιχειρημάτων περί «εμπορικών μυστικών».

Για να πάρει το κίνημα αυτό τα χαρακτηριστικά της «Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών» και να ξεπεραστεί η αρχική άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να το αναγνωρίσει εξαρχής ως τέτοιο, πρέπει να συγκεντρωθούν πάνω από 1.000.000 υπογραφές και σε 7 τουλάχιστον χώρες  να ξεπεραστεί το ελάχιστο όριο υπογραφών που τους αντιστοιχεί με βάση τον πληθυσμό τους.
Πολύ καλά πάει η καμπάνια, δείχνοντας και το επίπεδο ενημέρωσης των λαών αυτών για τα πραγματικά σοβαρά διεθνή διακυβεύματα, στην Γερμανία (μακράν πρωταθλήτρια κι ας συγκεντρώνει τόσες κριτικές), τη Βρετανία και την Αυστρία. Στις χώρες αυτές πολλαπλάσιες του ελαχίστου ψήφοι έχουν συγκεντρωθεί ενώ πολύ καλά προχωρούν  Ολλανδία, Λουξεμβούργο. Ιρλανδία Σλοβενία. Σε πολύ χαμηλή θέση βρίσκονται δυστυχώς η Ελλάδα και η Κύπρος. Στην Ελλάδα βρισκόμαστε ακόμη κάτω από τον ελάχιστο στόχο των 16.000 υπογραφών. 

Κατεξοχήν υποστηρικτές της καμπάνιας είναι οικολογικά κόμματα, περιβαλλοντικές οργανώσεις, οργανώσεις προστασίας του καταναλωτή σε όλη την Ευρώπη.

Στηρίζουμε την καμπάνια. Υπογράφουμε!

Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα υποστηρίζει, μαζί με όλες τις οικολογικές δυνάμεις στην Ευρώπη, το κίνημα αυτό. Οι πολίτες μπορούμε να πετύχουμε άμεσα τη διαφάνεια στις διαπραγματεύσεις και τελικά να αποτρέψουμε την υιοθέτηση των απαιτήσεων των πολυεθνικών εις βάρος της δυνατότητας των θεσμών των ευρωπαϊκών κρατών να προστατεύουν το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής, να αντιμετωπίζουν την κερδοσκοπία. Ας μην ξεχνάμε τα πολύ θετικά αποτελέσματα της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας υπογραφών για το πόσιμο νερό.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα www.stop-ttip.org της καμπάνιας ενημερωθείτε περισσότερο και υπογράψτε στο: http://stop-ttip.org/ypografi/

Όλοι μαζί μπορούμε να μην επιτρέψουμε στις πολυεθνικές να περιορίσουν την δημοκρατία μας βάζοντας τα κέρδη τους πάνω από τα δικαιώματά μας.

Γιώργος Κανέλλης

Αντιπρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτ. Ελλάδας

Επικεφαλής Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

Επαρχιακοί δρόμοι στο έλεος των βροχών και της εγκατάλειψης

Επαρχιακοί δρόμοι στο έλεος των βροχών και της εγκατάλειψης

Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα με γραπτή ερώτησή της αναδεικνύει τα σοβαρά προβλήματα διαβρώσεων και επικινδυνότητας τριών δρόμων (που φυσικά δεν είναι οι μόνοι) που συνδέουν χωριά της περιφέρειάς μας.

Το κείμενο της γραπτής ερώτησης έχει ως εξής:

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη,

Θέτουμε υπόψη σας τα προβλήματα αλλά και πιθανούς κινδύνους που προκύπτουν από την κατάσταση τριών οδών της περιφέρειας μας:

1. Της οδού από το χωριό Μπόρσι προς το χωριό Κέντρο στην Ηλεία (δυτικά του φράγματος Πηνειού). Η οδός αυτή, μήκους περίπου τριών χιλιομέτρων, παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα ρωγμών και διαβρώσεων (δείτε σχετικές φωτογραφίες 1, 2, 3). Το περασμένο έτος είχε για μήνες, λόγω των διαβρώσεων, τεθεί εκτός λειτουργίας με αποτέλεσμα οι χρήστες του δρόμου να αναγκάζονται να κάνουν μεγάλο κύκλο σε σχεδόν δεκαπλάσια απόσταση προκειμένου να φτάσουν από το ένα χωριό στο άλλο. Αυτή τη στιγμή μετά από χαλικόστρωση (συνημμένες φωτογραφίες 4 και 5), το περισσότερο τρωτό στις διαβρώσεις τμήμα του δρόμου είναι βατό αλλά επισφαλές.

 

Θέτουμε το ερώτημα: Τι προτίθεσθε να πράξετε ως υπηρεσία για την οριστική μελέτη και έμπρακτη αντιμετώπιση των προβλημάτων του εν λόγω δρόμου εν όψει και του φόβου των κατοίκων ότι η περίοδος των βροχών που είναι εν εξελίξει μπορεί να οδηγήσει και πάλι σε διάβρωση του χαλικοστρωμένου τμήματος και εκ νέου θέση του δρόμου εκτός λειτουργίας; Αντιμετωπίζετε το θέμα μιας ριζικής αντιμετώπισης των προβλημάτων του δρόμου αυτού;

2. Της οδού από Άνω Τραγάνα προς Προσήλια και Αγία Βαρβάρα του Δήμου Αγρινίου, στο τμήμα από Άνω τραγάνα μέχρι την διασταύρωση προς Καινούργιο μήκους περίπου 3 χιλιομέτρων. Το τμήμα αυτό, όπως μου γνώρισαν κάτοικοι της περιοχής, είναι χαλικοστρωμένο, και παρουσιάζει διαβρώσεις (λακκούβες) και τους συναφείς κινδύνους σε μεγάλο βαθμό.
3. Της οδού από Αγία Βαρβάρα προς Περιστέρι στην ίδια ως άνω περιοχή του Δήμου Αγρινίου. Ο δρόμος αυτός, μήκους περίπου 3 χιλιομέτρων,  ευρίσκεται στην ίδια ή και χειρότερη κατάσταση (χαλικόστρωση, μεγάλες κλίσεις, επικίνδυνη στένωση σε τμήμα του μήκους περίπου 300 μέτρων).
4. Θέτουμε το ερώτημα: Τι προτίθεσθε να πράξετε για την ριζική αντιμετώπιση των προβλημάτων των υπό στοιχεία (2) και (3) οδών της περιοχής του Δήμου Αγρινίου, που να περιλαμβάνει την βελτίωση και ασφαλτόστρωσή τους  και την αντιμετώπιση των σχετικών προκυπτόντων κινδύνων; Ειδικότερα για τον δρόμο Αγίας Βαρβάρας Περιστερίου, έχει τεθεί υπό μελέτη το ενδεχόμενο νέας χάραξης προς επίλυση του προβλήματος της επικίνδυνης στένωσης που παρουσιάζει σε μήκος 300 μέτρων;

Γιώργος Κανέλλης

Αντιπρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου – Επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας

(στην πρώτη φωτογραφία ορατές μεγάλες ρωγμές στο δρόμο Μπόρσι Κέντρο και στη δεύτερη το κομμάτι που χαλικοστρώθηκε αλλά απειλείται από τις βροχές)