Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012

Απορρίμματα:λύση μόνο η συμμετοχή των πολιτών


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 5 Οκτωβρίου 2012

Η Αιγιάλεια δείχνει το δρόμο

Η επιχειρούμενη διαχείριση απορριμμάτων με τη συμμετοχή των πολιτών είναι η μόνη σίγουρη λύση. Ο Δήμος μπορεί να βοηθήσει αποφασιστικά – αν το θελήσει

Η πρόσφατη συνάντηση για τη διαχείριση και εκμετάλλευση των απορριμμάτων από τους πολίτες ήταν εντυπωσιακή. 150 άτομα συγκεντρώθηκαν στο πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Αιγίου για να ακούσουν τις προσπάθειες που γίνονται σε όλη την Ελλάδα, με στόχο να ξεκινήσει κάτι ανάλογο και εδώ. Κεντρικό ενδιαφέρον είχε η παρουσίαση του πετυχημένου παραδείγματος στη Λακωνία.

Βέβαια, το κοινό της Αιγιάλειας αποδείχτηκε ιδιαίτερα απαιτητικό και «βομβάρδισε» με αιχμηρές ερωτήσεις τους ομιλητές. Η ουσία, πάντως, είναι μία. Το μοντέλο που μπορεί να δώσει άμεσα λύση είναι η ενεργός εμπλοκή των πολιτών. Το σχέδιο είναι, στη βάση του, απλό:

-          Πρώτον, οι ίδιοι οι πολίτες κάνουν διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή (στο σπίτι και την επιχείρηση). Τα διαλεγμένα απορρίμματα γίνονται πλέον πολύτιμα προϊόντα και συγκεντρώνονται (μόνο κόστος είναι ο χώρος και μια πρέσα για να τα «συσκευάζει»).
-          Δεύτερον, τα προϊόντα αυτά, μόλις μαζευτούν σε ικανή ποσότητα, πηγαίνουν στις βιομηχανίες που τα ζητούν
-          Το κέρδος επιστρέφει απευθείας στους πολίτες οι οποίοι, έτσι, ελαφρύνονται από το κόστος αποκομιδής.

Οι παραλλαγές στο μοντέλο είναι πολλές: στη Λακωνία και στην Αρκαδία είναι η πολυμετοχική Α.Ε. όπου οι πολίτες, εκτός από συνδρομητές στην προσπάθεια, μπορούν να είναι και μέτοχοι. Όποια κι αν είναι η παραλλαγή, το βασικό μοντέλο έχει μεγάλα πλεονεκτήματα:
1.      Οι πολίτες πείθονται να κάνουν διαλογή (στη Σπάρτη ζητά συμμετοχή ο μισός πληθυσμός)
2.      Γνωρίζουν ότι τα απορρίμματα θα πάνε όντως για ανακύκλωση και όχι «στα σκουπίδια»
3.      Ελαφρύνονται οικονομικά.

Απέναντι στην επιλογή των εργοστασίων, αυτό το μοντέλο δίνει λύση άμεσα και μας απαλλάσσει από τεράστιο κόστος. (θα το επαναλάβουμε: με τα εργοστάσια, εκτός από τωρινό κόστος αποκομιδής, θα φορτωθούμε με μεγάλο κόστος διαχείρισης – το οποίο τώρα δεν πληρώνουμε – όπως και με ποινικές ρήτρες ότι θα παρέχουμε συνεχώς απορρίμματα προς εκμετάλλευση.)

Ο μέσος πολίτης χρειάζεται να αφιερώσει 1-2 λεπτά από το χρόνο του. Ο Δήμος μπορεί να είναι αρωγός, συνεργάτης ή και συνεταίρος. Μπορεί εύκολα, για παράδειγμα, να παραχωρήσει κάποιο χώρο για συγκέντρωση των υλικών. Το κέρδος θα είναι μεγάλο αφού θα ελαφρυνθεί κατά εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο.

Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες. Η Αιγιάλεια, έχει την ευκαιρία να δείξει το δρόμο σε ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα. Θα το κάνει ως κοινό μέτωπο ή θα τραβήξουν μόνο λίγοι το κουπί;

Κώστας Παπακωνσταντίνου, Περιφερειακός Σύμβουλος

Τρίτη 2 Οκτωβρίου 2012

Παρωχημένο το αναπτυξιακό μοντέλο


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 2 Οκτωβρίου 2012

5η Προγραμματική Περίοδος: θωρακίζουμε την κοινωνία ή κυνηγάμε χίμαιρες;

Αντί για ενίσχυση των κοινωνικών δομών, προσπαθούμε να αναστήσουμε ένα μοντέλο που έχει πεθάνει

Μετά τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Ελλάδας όπου εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία η πρόταση της Περιφέρειας για τη Διαμόρφωση Κατευθύνσεων Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής για την Περίοδο 2014 – 20020 (5η Προγραμματική Περίοδος), ο Περιφερειακός σύμβουλος της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Κώστας Παπακωνσταντίνου δήλωσε:

«Δεν ψηφίσαμε την πρόταση της Περιφέρειας. Αυτά τα λίγα χρήματα (περίπου 13 δις ευρώ για όλη τη χώρα  – τα μισά από ότι στο ΕΣΠΑ) θα είναι, πρακτικά, οι μόνοι διαθέσιμοι πόροι σε μια κρίσιμη περίοδο της Ελληνικής Ιστορίας και πρέπει να επενδυθούν στην προσαρμογή μας στη νέα κατάσταση.  Κι όμως, είναι προσανατολισμένα στην ίδια συνταγή που μας έφερε στην καταστροφή.

Το μοντέλο ανάπτυξης που ακολουθήσαμε μέχρι τώρα μας φόρτωσε χρέη και ρύπανση, αχρήστεψε τα πλεονεκτήματα της τοπικής οικονομίας, εξάντλησε τους φυσικούς πόρους και ενέτεινε την κλιματική αλλαγή.

Η εγκύκλιος του Υπουργείου Ανάπτυξης, η οποία μεταφέρει το ασφυκτικό πλαίσιο στόχων και προδιαγραφών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την οποία με τη σειρά τους ακολουθούν πιστά οι Περιφέρειες, δείχνει να μην αντιλαμβάνεται πού βρισκόμαστε.

Σήμερα διακυβεύονται βασικά κοινωνικά αγαθά όπως τροφή, νερό, υγεία, εκπαίδευση και ασφάλεια αλλά κανένα από αυτά δεν βρίσκεται στους άμεσους στόχους της 5ης Προγραμματικής Περιόδου. Λογικό, συνεπώς, είναι να θεωρήσουμε ότι οι υπάρχοντες στόχοι, όπως η καινοτομία, η έρευνα και οι νέες τεχνολογίες, δεν στοχεύουν στο να λύσουν τα παραπάνω προβλήματα παρά μόνο στο να δημιουργήσουν επιχειρηματικές ευκαιρίες για λίγους.

Το ίδιο συμπεραίνουμε όταν βλέπουμε, για παράδειγμα, έμφαση στην εξαγωγική γεωργία χωρίς ταυτόχρονα μέτρα για διατροφική αυτάρκεια του πληθυσμού. Όταν βλέπουμε ενίσχυση της κινητικότητας των εργαζομένων χωρίς ταυτόχρονα κίνητρα για επιστροφή των νέων σε παραδοσιακές «σταθερές» εργασίες στην περιφέρεια.

Οφείλουμε να αποτρέψουμε την κατασπατάληση πόρων τη στιγμή που πρέπει να διαφυλάξουμε ένα σταθερό πυρήνα της κοινωνίας για τις εποχές που έρχονται. Η Περιφέρεια πρέπει να ενεργοποιήσει τα μέσα που διαθέτει (όπως την, ανύπαρκτη έως τώρα, Περιφερειακή Επιτροπή Διαβούλευσης) για να προτρέψει όλους  να εγκαταλείψουν «μεγάλες ιδέες» και να προσαρμοστούν σε νέα δεδομένα.

Στην Πάτρα, για παράδειγμα, αποκλείεται να βρεθούν τα 500 εκ ευρώ που απαιτούνται για τα 3 χιλιόμετρα υπογειοποίησης του σιδηροδρόμου. Αντίθετα, μπορούν να βρεθούν μερικά εκατομμύρια για ένα αξιοπρεπές επιφανειακό δίκτυο και πρέπει να κάνουμε αυτή την επιλογή τώρα αλλιώς θα χάσουμε εντελώς το πολύτιμο αυτό κοινωνικό έργο. Ποιος θα πει αυτά τα απλά πράγματα;



Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Όχι στις παράνομες οινοποιήσεις επιτραπέζιων σταφυλιών


Οικολογική Δυτική Ελλάδα
Πάτρα 25 Σεπτεμβρίου 2012

Για να προστατευθούν οι αμπελοκαλλιεργητές…

… απαιτείται τοπική συλλογική ευθύνη και προσπάθεια, όχι κινήσεις εντυπωσιασμού στο Υπουργείο.

Με αφορμή την παράνομη οινοποίηση σουλτανίνας που πλήττει καίρια τον κλάδο της παραγωγής κρασιού και την επιστολή του Περιφερειάρχη στον Υπουργό Οικονομικών για να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι στις επιχειρήσεις χυμού σταφυλής, ο Περιφερειακός σύμβουλος της ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Κώστας Παπακωνσταντίνου δήλωσε:

Γιατί η Περιφέρεια ζητά από το Υπουργείο να εμποδίσει τη μαύρη διακίνηση σταφυλιών προς οινοποίηση; Ποιος, τελικά, είναι ο ρόλος της;  
Θυμίζουμε ότι το πρόβλημα οινοποίησης σταφυλιών που έχουν επιδοτηθεί αδρά ως επιτραπέζια και δεν προέρχονται από δικαίωμα φυτείας αμπελιών όχι μόνο συμπιέζει τις τιμές των σταφυλιών οινοποιίας αλλά εκθέτει τη χώρα μας σε πρόστιμα και απειλεί την αξιοπιστία των ΠΟΠ οίνων, όπως έγινε πριν μερικούς μήνες.

Αναρωτιόμαστε:
-          Γιατί η Δ/Σνση Αγροτικής Οικονομίας δεν μπορεί να εντοπίσει  τις παραβατικές  συμπεριφορές; Γιατί δεν έχει βρεθεί κανένα πρόβλημα στις δηλώσεις παραγωγής και σε βιβλία αποθήκης; Γιατί δεν υπάρχει έλεγχος και αξιόπιστη λειτουργία του Αμπελουργικού Μητρώου;
-          Γιατί οι αμπελοπαραγωγοί και ολόκληρη η τοπική κοινωνία, ενώ γνωρίζουν το πρόβλημα, είναι αμέτοχοι;

Όπως προτείναμε στο Περιφ. Συμβούλιο του Ιουλίου, η λύση δίνεται στη ρίζα του προβλήματος:
-          Η ευθύνη για τη λειτουργία του Ηλεκτρονικού Αμπελουργικού Μητρώου να περάσει στις Δημοτικές Αρχές με συνυπεύθυνους τα τοπικά επαγγελματικά όργανα των αμπελουργών. Τα τυχόν πρόστιμα παράνομης λειτουργίας να επιβαρύνουν τα τοπικά εμπλεκόμενα όργανα και όχι να επιμερίζονται στο σύνολο της παραγωγικής βάσης. Ποιος ελεγκτής Γεωπόνος θα υπέγραφε αναληθείς δηλώσεις συγκομιδής και βιβλία αποθήκης (που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν οινοποιείται η Σουλτανίνα) αν ήταν συνυπεύθυνος του τελικού προστίμου;
-          Οι έλεγχοι για την Προστασία των ΠΟΠ οίνων να γίνονται μέσα από συλλογική δομή  όπως τα ΤΟΠΙΚΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ, που εμπλέκουν τοπικές ΜΚΟ, φορείς, επιμελητήρια, παραγωγούς, καταναλωτές, εμπόρους, γενικά όλη την τοπική αλυσίδα. Δομές που θα έχουν ως καταστατικό στόχο την διαφύλαξη και προστασία του καλού ονόματος των παραδοσιακών και ΠΟΠ προϊόντων (εμπειρία υπάρχει από τα LEADER ).
Η Περιφέρεια, ως ενδιάμεσος θεσμός, αντί για άσφαιρες καταγγελίες προς τα πάνω (Υπουργείο), πρέπει να στραφεί στη βάση. Να πλησιάσει την τοπική κοινωνία και τον παραγωγό, να θέσει τον καθένα προ των ευθυνών του και, στηρίζοντας με τις υπηρεσίες της, να δώσει στην τοπική κοινωνία την ευκαιρία να πάρει την κατάσταση στα χέρια της.