H αδράνεια διαιωνίζει το πρόβλημα του αμιάντου

Αδράνεια και αναβλητικότητα διαιωνίζουν το πρόβλημα του αμιάντου

Η συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο της 25^ης Σεπτεμβρίου της επερώτησης της «Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας» με αντικείμενο το τι έχει γίνει και τι προγραμματίζεται  για την αντιμετώπιση πλευρών έστω του προβλήματος της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, επιβεβαίωσε την εικόνα αδράνειας που επικρατεί.  Με σημαντικό επιπλέον παράγοντα την καθυστέρηση έκδοσης της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (η διάσκεψη έχει γίνει από τον Φεβρουάριο) επί της προσφυγής της ιδιοκτήτριας Εθνικής Τράπεζας, η κατάσταση συνεχίζεται όπως την γνωρίζουμε χρόνια: στα χέρια του στρατηγού άνεμου.

  Η υπό τον αν. υπουργό κ. Σωκ. Φάμελλο σύσκεψη της 4ης Ιουλίου που δημιούργησε κάποιες ελπίδες για σταδιακή έστω βελτίωση επιβεβαιώθηκε από την απάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Αχαϊας κ. Αλεξόπουλου ότι  δεν έχει ως τώρα ορατά αποτελέσματα.

Όμως το πρόβλημα, όχι μόνο της ΑΜΙΑΝΤΙΤ αλλά και των κάθε είδους αποβλήτων αμιάντου είναι εδώ, όπως τραγικά υπογράμμισε και η γνωστή κατάρρευση του στεγάστρου από φύλλα αμιαντοτσιμέντου στο παλαιό λιμάνι της Πάτρας.

 Ο κ. Αλεξόπουλος είπε ότι η Περιφέρεια κάνει αυτό που της αναλογεί (μετρήσεις, που δεν δίνουν ανησυχητικά αποτελέσματα, επαναλαμβανόμενους ελέγχους, κυρώσεις και στοιχεία στην εισαγγελική αρχή), όμως από τις κατεξοχήν αρμόδιες αρχές (υπουργείο Περιβάλλοντος και Αποκεντρωμένη Διοίκηση δεν υπάρχει κάποια ενημέρωση για πρόοδο σε σχέση με όσα αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Φάμελλο σύσκεψη της 4^ης Ιουλίου.

Υπενθυμίζουμε ότι την 4^η Ιουλίου, όπως προκύπτει από σχετική ανακοίνωση του αρμόδιου αν. υπουργού  Περιβάλλοντος  Σωκ. Φάμελλου,  κατά τη διάρκεια της σύσκεψης -παρουσία του περιφερειάρχη Απ. Κατσιφάρα, του δημάρχου Πατρέων Κώστα Πελετίδη και του συντονιστή της αποκεντρωμένης διοίκησης Νικ. Παπαθεοδώρου- οι συμμετέχοντες κατέληξαν σ' ένα πλαίσιο άμεσων δράσεων για την ΑΜΙΑΝΤΙΤ, που περιλαμβάνει:

> Μέτρα φύλαξης και περίφραξης της εγκατάστασης, μέριμνα των ιδιοκτητών και ενημέρωση των αστυνομικών και δικαστικών αρχών από πλευράς αν. ΥΠΕΝ «για την εφαρμογή αυστηρών κανόνων επιτήρησης και απονομή ευθυνών σε όσους παραβιάζουν τους όρους προστασίας του περιβάλλοντος, με την παράνομη απόρριψη αποβλήτων, η οποία συνεχίζεται» (σύμφωνα με καταγγελίες τοπικών παραγόντων).

> Ενημέρωση του ΣτΕ προκειμένου να επισπευσθεί η δημοσιοποίηση της απόφασης για την υπόθεση, που εκδικάστηκε την 1η Φεβρουαρίου 2017 (κατόπιν προσφυγής της ΕτΕ)

> Ενημέρωση των κυρίων της έκτασης για την ανάγκη εφαρμογής μέτρων, τα οποία θα εξασφαλίζουν ασφαλή διαχείριση του αμιάντου. Τα μέτρα συνοψίζονται ως εξής:

> Πλήρης προσδιορισμός και αξιολόγηση πιθανών κινδύνων, λεπτομερής καθορισμός των μέτρων ελέγχου και των απαραίτητων ενεργειών ασφάλειας και προστασίας.

> Μελέτη κατηγοριοποίησης και ταξινόμησης όλων των αποβλήτων αναλόγως κωδικών ΕΚΑ σε επικίνδυνα και μη απόβλητα.

> Συλλογή και συσκευασία θραυσμάτων και δομικών υλικών αμιαντοτσιμέντου, αποξήλωση στεγών και προσόψεων φύλλων αμιαντοτσιμέντου και συσκευασία τους, συλλογή και συσκευασία αντιδραστηρίων και

> Κατάρτιση λεπτομερούς σχεδίου έκτακτης ανάγκης για κάθε τμήμα εργασιών».

Τα παραπάνω, αν και δεν επέτρεπαν αυταπάτες ότι θα επέλυαν το χρόνιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, περιβάλλοντος και απώλειας αναπτυξιακών ευκαιριών, που συνιστά η συνεχιζόμενη ΜΗ διαχείριση του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, συνιστούσαν βήματα προς την ορθή κατεύθυνση.

 Προπαντός, στήριζαν την ελπίδα για διαχωρισμό του μικρού ποσοστού των σχετικά πιο επικίνδυνων αποβλήτων ώστε να διευκολυνθεί η μόνη δυνατή διαχείριση του μεγάλου όγκου των δεκάδων χιλιάδων τόνων λιγότερο επικίνδυνων αποβλήτων (κυρίως πιθανώς μολυσμένα χώματα), που είναι η επιτόπια υγειονομική ταφή σε μέρος του ακινήτου με ευθύνη και έξοδα των ιδιοκτητών, με άμεση αποκατάσταση (φύτευση) και αποκλεισμό κάθε άλλης ανάλογης χρήσης.

Εν τέλει, όπως όλα δείχνουν ελάχιστα απ΄αυτά, ή και τίποτα δεν έχει υλοποιηθεί. Η ευθύνη του Υπουργείου Περιβάλλοντος και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης είναι μεγάλη. Πρέπει δε να σημειώσουμε ότι αδράνεια υπάρχει και ως προς την αντιμετώπιση του προβλήματος της ορθής διαχείρισης των προκυπτόντων από κατεδαφίσεις ή αντικαταστάσεις στεγών μικροποσοτήτων αμιαντούχων υλικών.

Αλλά η τακτική αυτή, της άφεσης του προβλήματος στο χρόνο, επιβαρύνει την δημόσια υγεία, το περιβάλλον  και στερεί την Αχαΐα από την αξιοποίηση ενός εξαιρετικού βιομηχανικού οικοπέδου 135 στρεμμάτων.

Εμείς, η Οικολογική Δυτική Ελλάδα θα συνεχίσουμε να πιέζουμε τους πάντες κόντρα στην αδράνεια και την αναβλητικότητα. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα λύνονται εκεί που γεννώνται, δεν στέλνονται ούτε κάπου «αλλού», ούτε στις καλένδες.

Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας,  6972902750

------

Λεζάντα φωτο: Στέγη δώματος από αμιαντοτσιμέντου σε συνοικία της Πάτρας. Αν ο ιδιοκτήτης την αποξηλώσει κανείς δεν μπορεί να του πει που θα την πάει.

Εφιαλτικό σενάριο οι πετρελαιοκηλίδες

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Δ. Ελλάδας εξέδωσαν την παρακάτω ανακοίνωση για το θέμα της πετρελαιοκηλίδας στο Σαρωνικό Κόλπο:

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Περιφερειακή Οργάνωση Δ. Ελλάδας

                        Πάτρα 13 – 9- 2017

Δελτίο τύπου

Εφιαλτικό σενάριο για το ελληνικό θαλάσσιο περιβάλλον τα ατυχήματα δεξαμενόπλοιων

Το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου, γεμάτου με 2.570 τόνους καύσιμα,  και η ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της παράκτιας περιοχής της Σαλαμίνας που προκάλεσε, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με την συνεργασία όλων των αρμόδιων υπηρεσιών προκειμένου να αποκατασταθεί το θαλάσσιο περιβάλλον και η ρύπανση της ακτογραμμής.

Απαιτείται άμεση απορρύπανση με όσα μέσα διαθέτουμε ή μπορούν να συνδράμουν ακόμα και από γειτονικές χώρες ανεξαρτήτως κόστους έτσι ώστε ο εκτιμώμενος χρόνος της επιχείρησης απορρύπανσης να είναι λιγότερο από ένα μήνα όπως –έως τώρα- έχει ανακοινωθεί.

Παράλληλα θα πρέπει να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια, να αποδοθούν ευθύνες και να απαιτηθούν αντίμετρα, που θα μειώνουν τις πιθανότητες πρόκλησης νέου –ανάλογου- ατυχήματος.

Παρ` όλα αυτά το συγκεκριμένο περιστατικό αποδεικνύει πως –σε όλες τις περιπτώσεις- ο κίνδυνος ατυχήματος δεν μπορεί να εξαλειφθεί με ότι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο περιβαλλοντικής/οικολογικής καταστροφής.

Εφιαλτικό φαντάζει ένα μελλοντικό σενάριο όπου δεξαμενόπλοια θα πλέουν στις Ελληνικές θάλασσες μεταφέροντας τεράστια φορτία από τις (σχεδιαζόμενες) εξορύξεις υδρογονανθράκων με τις πιθανότητες επιβλαβών επιπτώσεων ύστερα από κάποιο ατύχημα να πολλαπλασιάζονται…

Τα μέτρα ασφαλείας (διπλό κύτος και άλλα) είναι το ελάχιστο αναγκαίο, η βαθμιαία αλλά αποφασιστική απομάκρυνση από την εξόρυξη υδρογονανθράκων και άνθρακα είναι η απαραίτητη επιλογή για ένα βιώσιμο μέλλον.

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Οικολογική Δυτική Ελλάδα  

Πάτρα 8 Ιουλίου  2017

Δελτίο τύπου

Διαχείριση αμιάντου: όταν συνεχώς αναβάλλουμε τις λύσεις, τα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι!

Ο πάταγος που προκάλεσε, κυριολεκτικά και μεταφορικά, η κατάρρευση της στέγης από φύλλα αμιαντοτσιμέντου, του ετοιμόρροπου  κτιρίου στο Βόρειο λιμάνι της Πάτρας, που μάλιστα οδήγησε στην απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, οφείλει να μας αφυπνίσει όσον αφορά το πρόβλημα της διαχείρισης του αμιάντου συνολικά.

Αυτό που κατέδειξε η τραγική αυτή εξέλιξη, και το οποίο η «Οικολογική Δυτική Ελλάδα»  προσπαθεί  απεγνωσμένα χρόνια τώρα, να προβάλλει στον δημόσιο διάλογο, είναι ότι η «τακτική της γάτας που καλύπτει τα κόπρανά της», το κουκούλωμα δηλαδή, οι αναβολές και οι αυταπάτες για μεταφορά «αλλού» των σοβαρών προβλημάτων δημόσιας υγείας και περιβάλλοντος, οδηγούν σε διαιώνιση, επιδείνωσή τους ή ακόμη και λυπηρά συμβάντα, όπως το πρόσφατο.

Αυτού του είδους τα προβλήματα, με τη διαχείριση του αμιάντου να είναι ανάμεσα στα κυριότερα, επιλύονται υπέρ του δημόσιου συμφέροντος μόνο με ενεργητική εμπροσθοβαρή στάση, όχι με συνεχείς αναβολές για αποτροπή υποθετικών προβλημάτων που μετατρέπουν τα πραγματικά σε «σκελετούς στο ντουλάπι».

Είναι σαφές ότι σοβαρή όψη του θέματος του αμιάντου δεν είναι μόνο τα παλαιά, με στέγες ή άλλα δομικά στοιχεία από αμιαντοτσιμέντο, κτίρια στο παλαιό λιμάνι ή αλλού στην Πάτρα και άλλες πόλεις. Υπάρχει το άλυτο πρόβλημα των 135 στρεμμάτων με διάσπαρτα αμιαντούχα απόβλητα του χώρου της ΑΜΙΑΝΤΙΤ, υπάρχει επίσης το πρόβλημα της διάθεσης στεγών ή άλλων αμιαντούχων στοιχείων που αποξηλώνονται από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.

Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα αν θέλουμε να διδαχτούμε από την τραγική ιστορία του κτιρίου που κατέπεσε, μετά από ένα, πολλαπλών ευθυνών, κρεσέντο ανεύθυνων αναβολών;

Πρώτον, να διαχειριστούμε με προσοχή τα υλικά της κατάρρευσης, ώστε κανείς να μην εκτεθεί σε κίνδυνο να εισπνεύσει ίνες αμιάντου.

Δεύτερον, να συζητήσουμε σοβαρά το θέμα της ασφαλούς αποθήκευσης και τελικής υγειονομικής ταφής των ποσοτήτων αποβλήτων αμιάντου που συνεχώς προκύπτουν από δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. Εδώ η ευθύνη της κυβέρνησης να ενεργοποιηθούν οι ορισμένοι στον εθνικό σχεδιασμό 4 χώροι διάθεσης αμιαντούχων (δύο στη Δυτ. Μακεδονία και από ένας σε Αρκαδία και Βοιωτία) είναι σαφής και η ανάγκη να ενεργήσει άμεση.

Τρίτον, να προχωρήσουμε ένα ακόμη βήμα στο μέγα θέμα της ΑΜΙΑΝΤΙΤ. Αυτό σημαίνει ότι τα θετικά, πλην όμως μερικού χαρακτήρα, μέτρα που αποφασίστηκαν στην υπό τον υπουργό κ. Σωτ. Φάμελλο σύσκεψη για το θέμα, των αρχών Ιουλίου (φύλαξη και πάλι του χώρου, διαχωρισμός και συσκευασία των περισσότερο αμιαντούχων αποβλήτων του χώρου, κατηγοριοποίηση σε επικίνδυνα και μη, αξιολόγηση κινδύνων), πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και να ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΟΥΝ με μια γενναία όσο και ρεαλιστική απόφαση για την επιτόπια ταφή, σε χώρο ειδικού σκοπού εντός του οικοπέδου, των μικρής επικινδυνότητας αποβλήτων, ήτοι των μολυσμένων χωμάτων, που είναι και το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό.  Επιμένουμε, ότι και των άλλων η επιτόπια ταφή με τους κανόνες της επιστήμης, είναι η πλέον εφικτή και συμφέρουσα και για τα εμπλεκόμενα ιδιωτικά αλλά, προπαντός, για το δημόσιο συμφέρον λύση.

 Να τολμήσουμε και να τολμήσουμε άμεσα, όπως και πάλι έχουμε ζητήσει (http://ecowesthellas.blogspot.gr/2017/06/blog-post.html), με βάση την αρχή «να διαχειριστούμε τα δικά μας απόβλητα, στον τόπο μας και μόνον αυτά».

Η προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας επιβάλλουν να ενεργούμε με πρόβλεψη και θάρρος, όχι να μαζεύουμε τα σπασμένα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, όταν τα άλυτα προβλήματα μας πέφτουν στο κεφάλι.

Γιώργος Κανέλλης, περιφερειακός σύμβουλος Δ. Ελλάδας, επικεφαλής της Οικολογικής Δυτικής Ελλάδας